Feministaheimurinn

Sveppi bjargar málinu

2008-09-21T09:10:56+00:00

Ég er orðin sérfræðingur í morgunbarnatíma beggja stöðva.

Jenný er reglulega hjá okkur um helgar og þá er vaknað fyrir allar aldir og kveikt á sjónvartinu og horft á baddneddni.

Ætli það sé bara ég eða krullast fólk ekkert upp yfir þessu tilgerðarlega íslenska tali?

Þar sem allir hrópa í stað þess að tala eðlilega í einhverri vonlausri tilraun til hressleika?

Og Dóra landkönnuður - ésús minn almáttugur. Hún er líka á sunnudögum, sama rödd heyrist mér en þá í líki Díegos sem er líka einhvers konar könnuður.

Hugmyndin fín og ég hef hlustað á Dóru á ensku, en það er reyndar uppáhaldsprógrammið hans Olivers. Þar er þetta ekki svona hryllilega uppspennt.

Eftir að hafa haft barnatímann í eyrunum er ég búin á því eftir tvo klukkutíma. Mig verkjar í eyrun og langar til að tékka mig inn í klaustur einhvers staðar til að fá þögn og ró.

Reyndar nennir Jenný ekki svona lengi og guði sé lof fyrir það.

Ég veit ekki hvort er verra, fullorðnir að tala fyrir börn eða börn sem eru poppuð upp í ýktan hressleika sem sker í eyrun og er ekki nálægt eðlilegu tali á milli manna.

Sveppi hins vegar og Ilmur sem er með honum núna eru brilljant og mér finnst þau jafn skemmtileg og barninu.

Sveppi hreinlega reddar baddnaebbninu.

Ég lít svo á að það eigi að framleiða sjónvarpsefni fyrir börn sem er þeim sæmandi.

Það er hægt að gera svo miklu betur.

Komasho!

"Vendu þig á að vera stillt"

2008-09-21T00:05:33+00:00

Aumingja Halldór heitinn Laxness. Hvers á hann að gjalda? Núna fullyrðir Mogginn að Halldór hafi ort þennan auma leirburð barn að aldri og skráð það inn í einhverja póesíbók á Vegamótastíg. Til allrar guðsblessunar þá stendur hann Guðmundur Magnússon gúglvaktina og hrekur þennan áburð af sinni snilld og nákvæmni sagnfræðings, sjá hérna Ekki eftir Halldór Laxness

Dóri litli hefur bara verið eins og ég á barnsaldri, í minni kynslóð gengu minningarbækur milli allra stelpna, á tímum Dóra litla hafa það verið póesíbækur. Sennilega hafa sams konar steríl og formúlukennd skrif verið einkenni póesíbókaskrifa og voru í minningarbókum minnar bernsku. Ég man að það tíðkaðist að teikna alltaf hjörtu og skrifa "Mundu mig - ég man þig" og svo var gjarnan skrifuð vísa. Ég man eftir einni vísu sem ég skrifaði og las oftsinnis. Hún er ekki eftir mig, hún sirkúleraði bara þarna í barnamenningu minningabókanna og hún er svona:

Vendu þig á að vera stillt,
vinnusöm og þrifin.
Annars færðu engan pilt,
ef þú gengur rifin.

Úff!!!... ég má ekki til þess hugsa að einhver moggarannsóknarblaðamennskugrúskari komist í minningarbækur sem ég skrifaði í sem barn og finni kannski þessa vísu og segi hana vera eftir skáldið Salvöru Gissurardóttur. Það gersamlega eyðileggur skáldferil minn, ég er stolt eins ljóðs skáld, ég yrki bara ljóð sem kveikir elda og enginn herskár femínisti vill sitja undir svona ekkisens leirburði og bulli um stilltar, vinnusamar, þrifnar og órifnar konur. Sem sagt, Dóri litli á samúð mína alla. Hann orti ekki frekar þetta bull sem honum er kennt fremur en ég orti barn um mikilvægi þess að vera engin tötruhypja.

Ólína er búin að uppgötva skandalinn og er ómyrk í máli: Nei, hættið nú!

Þetta stefnir í stórhneyksli. Við skáldkonur og bloggarar þessa lands finnum blóðið til skyldunnar, við viljum ekki að lítil börn eins og hann Dóri litli og við Ólína þegar við vorum litlar þurfum að gjalda þess á fullorðinsárum að hafa párað einhverja vitleysu inn í minningabækur.

Guðinn heitir græðgi: Frábært viðtal í Mogga í dag

2008-09-20T18:27:56+00:00

Í Mogganum í dag er að finna frábært viðtal Kolbrúnar Bergþórsdóttur við Ögmund Jónasson. Mæli eindregið með lestri!

Viðtalið er ítarlegt og kemur víða við. Efnahagsmálin, bankarnir, evran, NATÓ, virkjanir, misskipting, stjórnarandstaða, upplýst umræða og öflugt samfélag er meðal þess fjölmarga sem er rætt....

Ögmundur segir meðal annars:

Óheft markaðshyggja hefur umbreytt íslensku samfélagi í spilavíti. Við blasir þjóðfélag aukinnar misskiptingar, sennilega meiri en dæmi eru um áður í Íslandssögunni. Þegar menn tala um það í fullri alvöru að fara með heilbrigðsþjónustuna og orkukerfið, innviði samfélagins, út á þetta sama markaðstorg þar sem mönnum hefur mistekst jafn herfilega og dæmin sanna þá hlýtur maður að vara við því. Ég vil að sjálfsögðu blandað hagkerfi þar sem markaðurinn spreytir sig og samkeppni þar sem það á við, en samfélagsþjónustunni, innviðum samfélagsins, vil ég halda hjá samfélaginu...

...Mér finnst ekki vera sáluhjálparatriði að bankar séu í eigu hins opinbera og ég legg ekki að jöfnu bankana annars vegar og heilbrigðisþjónustuna hins vegar. Ég og mín skoðanasystkini vöruðum hins vegar við því að fjármálakerfið yrði einkavætt á einu bretti í okkar litla hagkerfi vegna þess að sú hætta blasti við að þeir sem hafa eignarhald á atvinnustarfseminni í landinu myndu jafnframt eignast bankana. Þeir sætu beggja vegna borðs og ættu fyrirtækin sem síðan leituðu til sama aðila um lánsfjármagn. Þetta varð þróunin...

...Ég orðaði einhvern tíma þá hugsun að ef ég stæði frammi fyrir því að senda annaðhvort þotuliðið úr landi eða íslenska jafnaðarmannasamfélagið þá myndi ég frekar vilja að þotumannskapurinn hefði sig á brott. Þá fékk ég það til baka að ég vildi alla bankastarfsemi úr landi. Það er af og frá. Ég vildi úr landi þann hugsunarhátt græðginnar sem leitt hefur til geigvænlegrar misskiptingar í samfélaginu. Ég er fylgismaður þess að við rekum hér öfluga, trausta og góða viðskiptabanka og er alls ekki andvígur því að til séu fjárfestingarsjóðir. En ég vil hafa skýr greinarmörk þarna á milli. Eins og stendur eru íslensku bankarnir að langstærstum hluta fjárfestingarsjóðir, sem róa lífróður. Þeir geta ekki sinnt viðskiptabankahlutverki sínu og soga til sín allan gjaldeyri til að standa skil á eigin skuldum. Staðan í banka- og gjaldeyrismálum er svo myrk í augnablikinu, þokan mikil, sögusagnirnar margar. Það þarf að rannsaka gjaldeyrisviðskiptin þegar í stað. Íslenskir fjármálamenn þurfa að fá tækifæri til að afsanna þann áburð að þeir séu að vinna að veikingu krónunnar...

...Umræðan um evruna er allt of einfölduð enda þjónar slíkt tilteknum valdahagsmunum. Tökum dæmi. Hérlendis hefur hingað til verið sátt um að það sé forgangsverkefni að halda fullri atvinnu. Á evrusvæðinu má segja að atvinnuleysi sé nánast notað sem hagstjórnartæki. Þar er langtum meira atvinnuleysi en hér. Viljum við slíkt?...

...Það er þreytandi að horfa upp á vanhugsaðar hugmyndir keyrðar í gegn með offorsi. Mér finnst hins vegar ekki erfitt að lúta tímabundið í lægra haldi. Ég er vanur því að eiga við fólk og virði leikreglur lýðræðisins. Ef ég verð undir eftir átök og upplýsta umræðu þá verð ég að taka því. Ég held áfram og gefst ekki upp. Mér finnst hins vegar óþolandi þegar upplýst umræða fær aldrei að eiga sér stað. Það gerist iðulega þegar við trúmenn markaðshyggjunnar er að glíma. Þeir horfa fjarrænum augum út í loftið og segja: Þetta er best komið í höndum markaðarins. Hvort heldur er að baða gamla konu, taka við slösuðum manni á bráðavakt, reka kaffihús eða róa til fiskjar. Sumt á heima á markaði og sumt ekki. En það er ekki hægt að tala við ofsatrúarfólk. Það horfir framhjá manni og endurtekur trúarjátninguna. Ef maður meðtekur ekki fagnaðarerindið þá er maður vantrúaður. Á móti öllu. Stalínisti. Í svona ástandi er erfitt að halda uppi upplýstri umræðu...

...Ef einhver stendur í þeirri trú að ég vilji kyrrstöðu þá er það misskilningur. Ég vil kraft og líf á öllum sviðum þjóðlífsins, endurnýjun og nýsköpun. Ég er fylgjandi margbreytileikanum og vara við einsleitninni. Með einkavæðingu og markaðsvæingu er því miður verið að keyra okkur inn í slíkan farveg. Gildismat okkur verður að vera byggt á heilbrigðum og sanngjörnum grunni til frambúðar. Jöfnuði og jafnrétti má aldrei aftur fórna á altari græðgi, spákaupmennsku og auðkýfingadýrkunar...

Viðtalið er sem fyrr segir miklu ítarlegra en hér er hægt að gera skil og kemur víða við, hér er bara tæpt á örfáum atriðum...

Takk!

Frá stjónarhóli steingeitar

2008-09-20T17:02:07+00:00

Að pæla í stjörnuspám er skemmtilegt tómstundagaman sem ég btw stunda ekki.

En ég hef fengið stjörnukort og svo finnst mér gaman að reyna að geta, í hvaða stjörnumerkjum fólk er.

Ég ulla svo auðvitað á stjörnu"spár" í dagblöðunum því þær eru húmbúkk og blaðamaður vinur minn sem var á gamla DV sagði mér að sá sem verst stæði sig í djobbinu fengi stjörnuspá dagsins til að setja saman. Skelfilegt alveg, sko meðferðin á blaðamönnunum í denn.

Stjörnuspá Moggans er heimur út af fyrir sig. Hún er oftast svo illa unnin, beinþýdd úr framandi tungumáli, amk. hlýtur það að vera framandi fyrir þann sem stendur að þýðingunum, hrein kínverska segi ég. Eða þannig var það þegar ég fylgdist með.

En núna áðan rakst ég á mína eigin(s) persónulegu stjörnuspá.

Steingeit: Þú ert sagnfræðingurinn í hópnum: sá sem man áríðandi smáatriði sem aðrir virðast gleyma. Sumt sem þú manst kemur sér mjög vel. Deildu öllu sem þú veist.

Oft ratast kjöftugum satt á munn. Ég er hreint hættulega minnug, um alls kyns og oftar en ekki smáatriði.

Nema auðvitað þegar ég var í víninu og pillunum, þá var það blakkát alla leið. Hefði getað flutt á milli landa án þess að verða vör við það einu sinni.

En þar fyrir utan er ég eins og fíll. Sumum finnst það frábært öðrum ekki, eins og gengur. Fer svolítið eftir muneríinu sem er til umfjöllunar hverju sinni.

Ég geri yfirleitt eins og mér er sagt og þess vegna mun ég á næstu dögum deila með ykkur öllu sem ég veit.

Nei, ég er að spauga. Ég get ekki gert það sökum þess að ég er bundin þagnarskyldu.

Það væri þokkalegt ef maður væri svo illa fokheldur að straumurinn stæði út úr manni af því að stjörnuspáin segir manni að gera það.

En þessi texti hér fyrir ofan, hvað er svona spálegt við hann?

Er verið að segja manni eitthvað um framtíðina?

Hvar eru spámannstaktarnir?

Eins gott að þessir spámenn eru ekki ráðgjafar ríkisstjórnarinnar. Eða eru þeir það?

Í dag skaltu vera í svörtu dragtinni þinni og ekki segja eitt einasta orð. Skildu gjóthnullungahálsmenið eftir heima!

Eða; í dag er stemmari fyrir allar meyjur í ríkisstjórn að fara í bláu jakkafötin. Þeir eiga síðan að hreyta ónotunum í alla mögulega blaðamenn sem áreita þá fyrir hádegi og heita nafni sem byrja á S. Eftir hádegi skal meyjan hins vegar ekki vera ínáanleg.

Svei mér þá, ég sé peninga í þessu djobbi.

Geir Hilmar???

Einhver????

En svo vil ég að það komi fram hér vegna þess að engin hefur spurt að ég er sérfræðingur að sjá út meyjur.

Þær má auðveldlega þekkja.

Þær eru löffar, bókarar, planleggjarar, uppraðarar, tiltektarséní og akkúratalltafhreintfólk.

Já Dúa mín, ég elska þig líka.

Spáin fyrir næsta klukkutímann fyrir öll merki er einföld: Farið að undirbúa kvöldmatinn og hættið að hanga á helvítis blogginu.

Later ...

Ekkert svo möts leiter.

Úje.

Landkönnuðir á Gróttu

2008-09-20T12:54:02+00:00

Ég hef áður gert útvarpsþátt Elísabetar Indru Ragnarsdóttur að umfangsefni hér á þessum síðum. Nú langar mig aftur að benda ykkur á upplífgandi Stjörnukíki frá því á síðasta laugardag um listnám og barnamenningu á Íslandi. Þar er talað við unga "jarðvísindamenn" og "landkönnuði" sem uppgötva Gróttu og fleira til undir leiðsögn Óskar Vilhjálmsdóttur og Margrétar Blöndal. Þær eru einmitt á meðal þessara gjöfulu og skapandi kvenna sem gera Ísland að betri stað til að búa á...

Hægt er að hlusta á þáttinn hér.

"Það er gott að búa í Kópavogi" ekki til í Amríku?

2008-09-20T12:12:00+00:00

Hvað er að fá greitt í fríðu?

Fyrirsögnin á fréttinni hljómar þannig og ég skil ekki hvar fríðleiki kemur inn í málið.

Er hægt að fá greitt í blíðu, stríðu, fríðu, ófríðu og óblíðu?

Sennilega.

En þeir eru búnir að svipta lögfræðing málflutningsréttindum í Illinois fyrir að taka einkadansa sem greiðslu upp í skuld.

Mér þykir þeir ekki hafa fylgst með fréttum frá Íslandi þessir barbarar í US of A.

Vita þeir ekki að hér á Íslandi er svona súluhangs listgrein?

Að það jaðrar við mannréttindabrot að banna mönnum að kaupa einkadansa og súludansa?

Að það er beinlínis atvinnuofbeldi að meina konum að dingla á stönginni og karlfauskum að slefa yfir viðkomandi snúningi?

Nei, þeir fylgjast ekki með.

Eins gott að "Það er gott að búa í Kópavogi" er ekki staður í Norður Ameríku.

Annars tek ég ofan fyrir Lögmannafélagi Illinoisborgar.

Þeir eru í þessum rituðum orðum komnir á jólakorta- og partýlistann hjá mér.

Ekki spurning.

Ég er nefnilega dedd á móti konum til sölu.

Upp í skuldir sem og að öðru leyti.

Alexander Gústaf, rólegur og þið hinir líka.

Ekki frelsisræðuna plís.

Gunnar Birgisson hvað?

Pabbi er í Rúmení

2008-09-20T07:41:47+00:00

Ég næturmanneskjan var sofnuð klukkan ellefu í gærkvöldi.

Það tekur á taugarnar að setja upp nýtt menningarheimili get ég sagt ykkur.

Svo er hún Jenný Una í gistingu og hún vaknar fyrir allar aldir enda þriggja plús og nennir ekki að bæla fletið.

Í gærkvöldi áttu eftirfarandi samræður sér stað milli ömmu og barns hér við hirðina.

Amman: Hvað fékkstu að borða á leikskólanum í dag Jenný mín?

Barn (ákveðin): Ekkert neitt.

Amman: Ha, fékkstu ekkert að borða?

Barn: Nehei.

Amman: Jenný það er alltaf matur í leikskólanum, ertu búin að gleyma hvað þú borðaðir?

Barn: Ókei, ég fékk hrökkbrauð.

Skammskamm Njálsborg.

Pabbi hennar Jennýjar er farin til Rúmeníu til að spila inn á plötu.

Amman: Hvert fór pabbi þinn?

Barn: Hann er fluttur í annað hús.

Amman: Ha, er hann fluttur (alveg að drepast úr hlátri yfir hugmyndaflugi viðkomandi barns)?

Barn: Já hann er fluttur til RúmenÍ og það þarf að keyra þangað lengi, lengi, lengi, lengi. En svo kemur hann aftur eftir marga, marga........... daga.

Amman: Ég held að hann hafi flogið í flugvélinni.

Jenný: Þá er pabbi minn í útlöndum.

Lærdómurinn sem má draga af þessu samtali í samgöngumálalegum skilningi er að það eru ekki allir með áhyggjur af innanlandsflugi og hafa ekki endilega heyrt talað um Flugfélag Íslands.

En annars er ég farin að sinna barni og kem sterk inn síðar.

Elska ykkur börnin góð og verið þið til friðs bölvaðir villingarnir ykkar.

Góða helgi öll, annríki og mögulegt bloggfrí

2008-09-19T23:30:58+00:00

Er í banastuði í ýmsum verkefnum. Þetta kemur niður á mannlegum samskiptum og bloggi. Góða helgi öll!

Takk ljósmæður!

2008-09-19T14:31:07+00:00

Fyrsta verkfalli ljósmæðra í sögunni er lokið. Með miðlunartillögu frá ríkissáttasemjara. Ríkisstjórnin gat nefnilega ekki hugsað sér að leiðrétta laun ljósmæðra. Ekki í einum áfanga að minnsta kosti. Hún vildi gefa samfélaginu tíma til að aðlagast hinu ógurlega réttlæti. Það er til skammar.

Ljósmæðrum vil ég þakka ómetanlega þrautsegju og dug. Barátta þeirra hefur haft mikið að segja, ekki aðeins fyrir þær sjálfar, heldur einnig ljósmæður framtíðarinnar, fæðandi konur í nútíð og framtíð og aðrar kvennastéttir sem enn eiga langt í land.

Uppgjör!

2008-09-19T14:16:42+00:00

Vaskur þingmaður Norðvesturkjördæmis ritar svo - ég geri orð hans að mínum:

Þeir keppast við að leita eftir samúð „ burðarásarnir“ sem farið hafa eins og gráðugir úlfar um eignir almennings og skuldsett þjóðarbúið svo að Ísland trónir nú hátt á lista yfir skuldugustu lönd heims.

Gengisfall, himinháir vextir og verðbólga í hæstum hæðum. Allt var það fyrirsjáanlegt og við því var varað.

Hinsvegar er það almenningur í landinu, heimilin og íslenskt atvinnulíf sem fyrst og fremst blæðir. Þjóðin hlýtur að krefjast uppgjörs við þau stjórnvöld og þau öfl sem hleyptu þessari taumlausu græðgisvæðingu af stað og nærðu hana með sífelldum gjöfum og skattaívilnunum.

„Ég tek fyllilega á mig þann hluta af ábyrgðinni sem hjá mér liggur sem þáttakandi í þessu. Ég er stærsti hluthafinn í þessu félagi og er sá aðili sem tapa þar mestu“ segir Magnús Þorsteinsson fyrrverandi stjórnarformaður Eimskipafélagsins í Viðskiptablaðinu í dag.

Borginmannlega talað fyrri hönd þeirra sem á undanförnum árum hafa valsað um með eigur þjóðarinnar í braski út um allan heim í skjóli taumlausarar markaðs- og nýfrjálshyggju ríkisstjórnar Sjálfstæðisflokksins sem setið hefur að völdum sl. 17 ár. Það getur vel verið að Magnús Þorsteinsson stjórnarformaður Eimskipa, "óskabarns þjóðarinnar" tapi miklu en það er þjóðin sem tapar mestu.

Því fyrr sem er tekið til hendinni og gert upp við nýfrjálshyggju og græðgi síðustu ára og farið á ný inn á braut félagshyggju, hófsemdar og samhjálpar, því fyrr náum við okkur aftur á strik sem heilbrigð þjóð á traustum grunni.

Djö.. langar mig til að sofa hjá þér

2008-09-19T13:08:33+00:00

Ein ein selfölgelihets-rannsóknin hefur litið dagsins ljós.

Karlar hafa tilhneigingu til að ofmeta útlit sitt og persónutöfra. Hehemm.. Fréttir? Æ dónt þeink só.

Ekki það að konur eigi þetta ekki til líka, jújú.

En svo er til fólk sem tekur þetta alla leið. Sem er t.d. í skemmtanabransanum og heldur sig Adonis endurborið með hæfileika af guðs náð.

Ég man eftir tveimur íslenskum - í músík og ætla ekki að nafngreina þá.

Það er til svona fólk sem hefur ekki sans fyrir sjálfu sér. Er gjörsamlega ástfangið af eigin persónu. Þetta er fólkið sem horfir í spegil og segir hátt og skýrt;

Djöfull langar mig til að sofa hjá þér.

Liberace eða hvað hann hét, skrauthomminn á píanóinu er skólabókadæmi. Maðurinn var ekki alveg að gera sig í tónlistinni en dressin hans voru flott, þ.e. ef þú ert svag fyrir því að klæða þig í jólaskraut.

Hugs, hugs, hugs, Jane Mansfield var ein, sorgleg sagan hennar og allt það en hún var alveg með það á hreinu að hún væri leikkona. Ekki að gera sig.

Hugs, meira hugs, jú Cher, hún er ekki nein sérstök söngkona, en hún brillerar sem gína.

Fyrrverandi hennar hann Sonny hélt því fram að hún væri svo tóm í höfðinu að hún tryði því að vindurinn hafi mótað myndirnar af forsetunum í fjallið í Ameríku.

En hann hefur bara verið fúll út í konuna vegna þess að hún skildi við hann.

Munið þið eftir fleirum svona sem eru einir í sínum aðdáendaklúbbi?

Farin að týna strá.

Nú er mér nóg boðið

2008-09-19T09:03:03+00:00

Samkvæmt lögum ber öllum sem verða varir við að illa sé farið með börn, þau vanrækt eða beitt ofbeldi af einhverju tagi, að láta barnaverndaryfirvöld vita. Það er hin borgaralega skylda og nær til allra, nágranna, ættingja og svo auðvitað yfirvalda af öllu tagi.

Flott að hafa góð lög en andskotans mínus að enginn eða fáir láta sér það til hugar koma að fara eftir þeim.

Mín reynsla (sem er þó nokkur í þessum málum) er að virðing fólks fyrir foreldraréttinum er meiri en virðing fyrir mannréttindum barnanna. Fólk er feimið við að skipta sér af.

Í þessu ljóta máli sem hér er að koma í ljós hlýtur ábyrgðaleysi umhverfisins að hrópa í himininn.

Þessi börn hljóta að hafa verið í skóla.

Það eru áverkar eftir eggvopn á einu barnanna.

Ofbeldið er ekki ný tilkomið, af hverju hefur enginn komið þessum blessuðu börnum til bjargar?

Eða voru það barnaverndaryfirvöld sem brugðust þar til núna?

Ég vil ekki hafa það að ofbeldi á börnum þrífist á Íslandi.

Ég vil ekki hafa það að foreldri geti gert líf barnanna sinna að helvíti árum saman í friði og ró.

Á dögunum var dómur felldur fyrir norðan þar sem dómarinn sá ekki að rassskellingar og annað ofbeldi væri saknæmt eða hættulegt.

Er í lagi að beita pínulitlu ofbeldi? Hvenær verður það of mikið?

Á meðan að líkamlegt ofbeldi er leyfileg leið í mannlegum samskiptum, skyldi þá einhvern undra að hlutirnir gangi svona langt.

Þessi frétt hefur sirkabát gert mig óða úr reiði.

Að þetta skuli geta þrifist.

Fjandinn sjálfur bara.

Frístundaheimili fyrir börn

2008-09-19T08:02:19+00:00

Undanfarnar vikur hafa frístundaheimili borgarinnar verið talsvert í umræðunni. Mannekla er mikil og fjöldi barna bíður eftir plássi. Foreldrar eru óánægðir og pólítíkin leitar leiða. Nýsamþykkt tillaga borgarstjóra um að efla og samþætta störf í skólum og frístundaheimilum er góðra gjalda verð en vekur þó upp spurningar.

Á forsendum hverra?
Manneklan er vissulega vandamál. Það er ömurlegt að ekki eigi öll börn kost á að taka þátt í frístundaheimilisstarfi og auðvitað hefur það áhrif á líf og starf foreldranna. En hvað býr að baki tillögu borgarstjóra?

Ef málið snýst um að bjóða foreldrum upp á daggæslu, þá er það vel hægt. Þá er hægt að taka inn ótakmarkaðan fjölda barna og slá af kröfunum. Fækka tilboðum, taka út klúbbastarf og kaupa litabækur. Bjóða upp á þjónustu fortíðarinnar. Úrræði fyrir foreldra en ekki börn.

Ef raunverulegur vilji er til þess að byggja áfram upp faglegt og metnaðarfullt frítímastarf fyrir börnin í borginni verður meira að koma til. Þá verður stefnumótun að eiga sér stað, og vera viðvarandi í málaflokknum. Hver á starfsemin að vera, hvar á hún að vera og hvernig á hún að vera? -Hvað er best fyrir börnin?

Það verður ekki bæði haldið og sleppt. Við núverandi aðstæður verður þjónusta við foreldra ekki aukin nema það bitni á börnunum.

Hvað þarf til?
Frístundaheimili borgarinnar eru rekin af krafti og metnaði. Eigi öll börn að geta notið dvalar þar verða borgaryfirvöld að styðja betur við starf frístundaheimilanna á pólítískum vettvangi.

Í vinnustaðargreiningu sem framkvæmd var fyrir ÍTR kemur fram að það sem starfsfólk telur helst ábótavant á sínum vinnustað er að Reykjavíkurborg skortir tilfinnanlega framtíðarsýn í málaflokknum. Úr þessu verður að bæta. Pólítískur, faglegur og fjárhagslegur stuðningur borgaryfirvalda er forsenda þess að frístundaheimilin haldi áfram að vaxa og dafna. Gott og öruggt starfsumhverfi verður ekki til nema pólítísk stefnumótun sé skýr og ákveðin.

Aðbúnaður barna og starfsfólks er til skammar. Frístundaheimilin eru rekin á göngum og í gluggalausum kjöllurum skóla - í húsnæði sem síst hentar til þeirrar starfsemi. Frístundaheimilin eru afgangsstærð í langflestum grunnskólum borgarinnar. Því verður að breyta.

Störf í frístundaheimilum verður að meta að verðleikum. Frístundaleiðbeinendur og frístundaráðgjafar gegna lykilhlutverki í eflingu félagsþroska barna. Þau kynna börnin fyrir ólíkum tómstundatilboðum, hvetja þau til að láta hugmyndir sínar og skoðanir í ljós, rökstyðja þær og koma þeim í framkvæmd. Kjörkuð og félagslega sterk börn eru forsenda sterks og góðs samfélags framtíðarinnar. Starfsfólk frístundaheimila á að njóta sanngjarnra kjara. Það gera þau ekki í dag.

Vinstri græn styðja tillögu borgarstjóra um samþættingu starfa í skólum og frístundaheimilum. Þó er nauðsynlegt að sérstaða beggja fagstétta fái að njóta sín og að allar ákvarðanir verði teknar með hagsmuni barnanna að leiðarljósi.

Greinin birtist í 24 stundum 19. september 2008

Ný skoðanakönnun sem ábyggilega verður umdeildari en könnunin um haustið

2008-09-19T03:40:17+00:00

Mér sýndist áhuginn á haustinu vera að dvína, þannig að ég bjó til nýja skoðanakönnun um mun eldfimara efni, það er krónuna og efnahagsmálin. Fróðlegt að vita hvernig lesendurnir mínir skiptast og hvort valkostirnir sem ég býð uppá duga, annars er athugaemdakerfið opið fyrir öllum greindarlegum athugaemdnum.

Málfríður í sólarlagi ævinnar

2008-09-19T00:42:15+00:00

Mikið var gaman að sjá umfjöllunina um Málfríði Einarsdóttur í Kiljunni. Ég var rétt í þessu að horfa á þáttinn á netinu - sjá hér.

Leigjandinn Guðbergur Bergsson fór m.a. á kostum og myndirnar sem hann tók af Málfríði í "sólarlagi ævi hennar" fallegar og minnisstæðar.

Góð vísa er aldrei of oft kveðin og endurtekningin er inntak lífsins: "Langamma mín giftist nauðug. Tvennt var það sem henni brá verst við um ævidagana: þegar hún sá auga sitt, sem hún hafði óvart stungið úr sér með skærum, koma ofan í kjöltu sína, og þegar Jón langafi minn bað hennar."

Þetta kemur mér alltaf til að brosa...

"Líklega líður jafnvel kartöflugrösunum betur núna. Eða þá hundunum. Allt stafar þetta, líka harðviðareldhúsin með krönum úr skíragulli, af auknum réttindum kvenna á Íslandi. Hver kom þeim réttindum á? Það veit ég en ég segi það ekki."

Sagði Málfríður stödd á Samastað tilverunnar. Málfríður átti að eigin sögn ætíð samastað, að minnsta kosti hefði hún aldrei þurft að vera hvergi... Heppin?

Hong Kong - sería

2008-09-18T20:36:12+00:00

Maya mín er að vinna að verkefni í Hong Kong og er búin að vera þar í tvær vikur með Oliver. Þau vor að opna Arrogant Cat búð þar í borg. Jájá.

Hún var að setja inn myndir í kvöld og auðvitað smelli ég þeim inn.

Mig dauðlangaði í ferðalag get ég sagt ykkur.

But here goes.

Halló, sundlaugin er á þakinu. Lúxus hvað. Jésus Pétur hvað hann er fallegur þetta krútt.

Og búðin er opnuð, mikið fjör og mikið gaman.

Maysan þreytt og Oliver líka. Og London börnin eru auðvitað í partíinu.

Later.

Jabb.

P.s. Myndirnar stækka þegar klikkað er á þær.

Að geta ákveðið sín eigin laun

2008-09-18T16:57:21+00:00

Já sæll. Af frétt á mbl.is:

"Kjararáð ákvað í lok ágúst að hækka laun forseta Íslands, alþingismanna, ráðherra, hæstaréttardómara og héraðsdómara um 20.300 kr. Ákvörðunin er afturvirk og miðast við 1. maí sl. Alls nemur því greiðslan 81.200 kr. fyrir sl. fjóra mánuði."

- á kjaft, nota bene.

Þetta er þá í þriðja sinn frá því í júlí 2007 sem laun þessa hóps hækka.

"Frá því í júlí 2007 hafa laun æðstu ráðamanna þjóðarinnar hækkað þrisvar sinnum. Þann 1. júlí í fyrra hækkuðu mánaðarlaun forseta Íslands, alþingismanna og ráðherra um 2,6%. Í janúar sl. hækkuðu launin um 2% og nú hafa launin verið hækkuð aftur."

"Kjararáð er skipað fimm ráðsmönnum og fimm til vara. Þrír eru kosnir af Alþingi, Hæstiréttur skipar einn og fjármálaráðherra einn. Ráðið kýs sér sjálft formann og varaformann."

Jahá! Niðurstaða: mikið væri gott að geta sjálf ráðið því hvað ég fengi í laun. Sérstaklega hentugt í kreppu.

Andskotans kreppan?

2008-09-18T13:59:54+00:00

Þrátt fyrir staðfasta ætlun mína um að láta krepputalið ekki ná tökum á mér var það búið að læða sér að mér bakdyramegin og núna í vikunni var gekk ég stynjandi um allt.

Ég hrökk við í hvert skipti sem ég stundi, hávaðinn var ógurlegur.

Þar sem mér leiðist hljóðmengun sá ég mér ekki annað fært að gera kreppuúttekt á lífi mínu, en kreppa er hvergi nema í hausnum á venjulegu fólki sem finnur hvorki fyrir upp- né niðursveiflum þannig að mark sé á takandi.

Þetta er útkoman:

1. Ég á heima á góðum stað þar sem mér er líður vel.

2. Ég á mat og aðrar lífsnauðsynjar og mun fyrirsjáanlega hafa á komandi árum. Þ.e. ef ég verð ekki dauð úr einhverju. Það verður amk. ekki hungur sem kemur mér fyrir kattarnef.

3. Ég á sígó enda með góðan og pottþéttan díler. Dópið er með ríkisábyrgð. Heppin ég.

4. Ég er allsgáð og dett ekki um allt og ætla ekki að gera ef ég fæ því ráðið, sem ég geri auðvitað, einn dag í einu.

5. Ég á bestu foreldra í heimi, bestu systkini, bestu dæturnar og barnabörnin, besta eiginmanninn og frábærustu vinkonurnar. Ég á líka fína fyrrverandi þannig að kreppan bitnar ekki á tengslum mínum við fólk.

6. Ég get farið í bíltúra um Stór- Reykjavíkursvæðið og jafnvel suður með sjó ef ég nenni. Enginn hefur enn dáið vegna þess að þeir þurfi að aflýsa Londonferð að hausti. Fúlt en þolanlegt og án verkja.

Ergó: Kreppan er í lágmarki af því að væntingarnar eru í eðlilegu hlutfalli við þá stöðu sem ég er í.

Ég er þokkalega glöð með það.

En...

Er ég sátt við stjórnmálamenn og hvernig þeir ráða málum okkar almennings?

Aldeilis ekki. Matarverð er hroðbjóður, öll þjónusta, lækniskostnaður, bensín, föt, sápa (jájá) og allur fjandinn er á ólýsanlegu lygaverði. Ég er algjörlega í stjórnaraðstöðu héðan frá kærleiksheimilinu. Be fucking sure about it.

En það breytir ekki því að ég get verið nægjusöm með það sem ég hef, þó dragtin og skóhaugurinn verði að bíða betri tíma. Ég lifi það af.

En það er af því að það er búið að sarga úr mér neysluhyggjuna. Ekki af því ég er svona svífandi kona með englageð. Ég er bara svo heppin, getum við sagt að hafa aldrei verið í neinni uppsveiflu.

Enda er það ekki hinn almenni maður sem hamast í lífsbaráttunni sem hefur keyrt þessa þjóð á kaf inn í kaldan klakann.

Ónei, þeir vita hverjir þeir eru og við hin andlitslausi massi erum ekki í þeirra hóp.

En mikið rosalega er þessi lína hér fyrir ofan ofsóknarkennd hjá mér. (Ætli ég fari að heyra raddir innan skamms?).

Hvað um það, kreppan leggst ágætlega í mig.

Farin að tína hafra.

Íslendingabók á 20. öld

2008-09-18T13:07:45+00:00

Það er dökkt útlit núna hjá því þekkingarfyrirtæki á Íslandi sem hvað mestar vonir voru á sínum tíma bundnar við. Eins og hjá mörgum fyrirtækjum sem núna róa lífróður þá skapast þetta ástand vegna ytri aðstæðna sem íslensk fyrirtæki ráða ekki við. Fjármálakerfi heimsins er að hruni komið og enginn veit hvað gerist á næstunni.

Ég hugsa að það séu fá íslensk fyrirtæki sem almenningur batt eins miklar vonir við og deCode. Grein sem birtist í Guardian í lok árs 2002 lýsir tilurð Decode, bæði ofurvæntingum almennings þar sem mörgum var ráðlagt af virðulegum fjárfestingaraðilum og bönkum að kaupa í deCode sem og heiftarlegum ágreiningi um gagnagrunn lífsýna, hér er greinin: Decode átti að bjarga mannslífum, en er nú að eyðileggja þau ...

Væntingarnar og tilhlökkunin hjá sumum við stofnun deCode minnir á tilurð Eimskipafélags Íslands árið 1914. Í iðnaðarsamfélaginu í byrjun tuttugustu aldar þá var flutningafyrirtæki sem rauf einangrun landsins og sigldi með aðföng til landsins og vörur frá landinu nauðsyn fyrir hagvöxt hérna. Á eylandi þurfti ekki eimreiðar, það þurfti eimskip. Í þekkingarsamfélaginu í lok tuttugustu aldar var deCode öflugt þekkingarfyrirtæki sem dró til sín menntað fólk sem rannsakaði og kortlagði hinn örsmáa heim gena í lífverunni maður.

Flestir Íslendingar þekkja eitthvað til deCode þó ekki sé nema í gegnum Íslendingabók ættfræðigagnagrunninn. Það er reyndar til tvær Íslendingabækur, það eru um 900 ár á milli ritunartíma þeirra og hin eldri er Íslendingabók Ara fróða sem virðist við fyrstu sýn ekki eiga mikið sameiginlegt með Íslendingabók ættfræðigrunninum en þegar betur er að gáð þá eru báðar bækurnar heimsmynd sinna tíða, lýsing á Íslendingum og ferðalagi þeirra í gegnum söguna og milli landa og ferðalag erfðaefnisins og flæði genamassans milli kynslóða, ferðalag og flæði í takt við tíðarandann eins og hann var þegar þessar Íslendingabækur voru skráðar. Þær eru líka skrifaðar á þann máta sem hæfir ritunartímanum, hin fyrri er skrifuð á skinn og væntanlega eftir munnlegum heimildum, hin síðari er skrifuð í stafrænt rými og er aðgengileg á Internetinu.

Ég velti fyrir mér hvernig hin þriðja Íslendingabók verði skrifuð, af hverjum, með hvaða heimssýn og í hvaða form og hvenær. Ef til vill líða nokkur hundruð ár þangað til hún verður skrifuð. Mig grunar að í þeirri bók verði aðeins lítill kafli helgaður okkur sem erum afkomendur fólksins sem skráð er í Íslendingabók I og Íslendingabók II. Hugsanlega heitir sá kafli "Frumbyggjarnir".

Versti kostur er að kaflinn um okkur heiti "Hinir útdauðu" og lýsi minjum um horfna menningu sem skildi fátt eftir sig nema tungumál og rúnastafi íslenskt máls sem enginn getur þá ráðið lengur nema fornleifafræðingar.

Í pilsi á hátíðum

2008-09-18T11:46:47+00:00

Allt sem gerist er konum að kenna á einn eða annan hátt segja sumir. Þessir sumir fá af og til brilljant hugmyndir að þeim finnst.

Eins og að banna pínupils í þágu umferðaröryggis.

Langsótt? Neibb, ekki í Úganda.

Sú staðreynd að land hefur siðferðis- og velsemdarmálaráðherra segir sína sögu.

Aumingja Úganda, ég hélt að þeirra vandamál væru meiri og stærri.

En..

Smá nostalgía hérna.

Á 17. júní 1966 nánar til tekið kl. níu fyrir hádegi tók ég afdrifaríka ákvörðun.

Ég gerðist svo gróf að klæða mig í síðbuxur og hettupeysu úr Karnabæ og fara ofan í bæ í klæðunum. Vinkonan klæddi sig líka í buxur og það er óhætt að segja að við hefðum vakið viðbrögð og þau ekki jákvæð.

Það er undarlegt til þess að hugsa að annar hver maður/kona sem við mættum hafi frussað, skammast og hneykslast á þessari stóru synd. Þetta gerðist ekki í byrjun síðustu aldar, ónei. En ég er að segja satt. Það dundi á okkur óhroðinn frá fullorðnu fólki.

Ég tek það fram að ég efldist við mótlætið og hef síðan sleitulaust haldið áfram að vera sjálfri mér trú, þó það hafi mistekist oftar en ekki, og láta ekki neyða mig til hlýðni við borgaralegar reglur sem meika engan sens.

Stúlkur áttu að vera í pilsum á hátíðisdögum.

Í 12 ára bekk í Meló fór ég í Matreiðslu. Í helvítis handavinnunni hafði ég saumað rauðköflóttu svuntuna og kappann um hausinn og það var skylda að klæðast þessu og mæta í pilsi. Það vita allir að það er ekki hægt að læra að elda mat og haga sér í eldhúsi öðruvísi en með nælonsokkaklædda leggi.

Það þarf vart að taka fram að drengir þess tíma voru ekki í matreiðslu. Þeir voru í fótbolta og módelasmíði ímynda ég mér.

Ó, æ, ó, hvað ég tók út fyrir pilsaskylduna. Ég var gelgja, ég fór ekki úr mínum sjóliðabuxum fyrr en ég skreið undir sæng. Það var minn einkennisbúningur og jafn nauðsynlegur til vellíðunnar á sálinni og maskarafjandinn frá House of Westmore og Innoxa dagkremið.

Það hefur alltaf í gegnum tíðina verið reynt að halda konum niðri með því að hafa fötin óþægileg.

Þungir kjólar, reimaðir þannig að konur gátu ekki andað, þykk pils milljón undirkjólar og allur sá pakki.

Kínverjar voru ekki feimnir, þeir lemstruðu fætur kvenna og þær komust ekki lönd né strönd vegna stöðugra kvala í opnum tábrotum. Konur með eðlilega fætur þóttu óheflaðar og lítt föngulegar.

Þú hleypur heldur ekki langt í síðum fimmlaga pilsum úr ull eða hvað?

Þetta var einu sinni en áfram heldur leikurinn.

Pínupils eru nefnilega ógeðslega þægilegur klæðnaður ef hann er notaður við leggings.

Konur í Úganda, hlaupið, hlaupið áður en þið verðið settar í kyrtla.

Að stækka og stækka og stækka svo meira

2008-09-18T10:32:22+00:00

Á síðasta ári fór fram kosning í Hafnarfirði um stækkun álversins í Straumsvík. Þá var deiliskipulags-tillaga um stækkun álvers felld í íbúakosningu.

Aðeins fáum dögum eftir kosninguna fóru á kreik sögur og jafnvel yfirlýsingar um hvernig hægt væri að koma sér hjá því að lúta niðurstöðunni og stækka samt. Mýmargar hugmyndir um hvernig hægt væri að fara á svig við lýðræðið komu þá fram, meira að segja úr munni "fulltrúa lýðræðisins".

Meirihluti bæjarstjórnar Hafnarfjarðar þar sem Samfylkingin fer með völd hafði lýst yfir hlutleysi sínu í málinu eða neitað að tjá afstöðu sína, slíkt væri leyndó. Allir sem fylgdust grannt með vissu þó að slíkt var sýndarmennskan ein, bæjarstjórnin var langt frá því að vera hlutlaus - mjög langt.

Nú er komið á daginn að álverið er einmitt samt að stækka. Vissulega ekki jafn mikið og þá var ráð fyrir gert, og vissulega ekki með sama hætti, en það stækkar samt. Þeir sem halda að nú sé stækkun lokið eru að láta sig dreyma, þetta er smjörþefurinn af því sem koma skal. Þessi bisness er einfaldlega þannig, ekki af illgirni heldur í eðli sínu - hann verður að stækka.

Hvaðan kemur orkan þegar álverin öll í hverju landshorni stækka? Erum við Íslendingar svo fullkomlega skyni skroppin að ætla að festa orkuauðlindir okkar í fleiri stækkandi álverum?

Þegar væntanlegt álver í Helguvík stækkar og væntanlegt álver á Bakka stækkar og... þegar allt hitt sem fyrir er stækkar og stækkar (ellegar hótar því að fara, eins og alltaf er gert), hvað þá?

Gjörðir hafa afleiðingar. Ef fólk hefur ekki hæfileika til að hugsa fram í tímann heldur festir sig í skammtíma-reddingum þá á það yfirleitt ekki að koma nálægt stórum ákvörðunum. Í upphafi skyldi endinn skoða... er ekki málið einmitt að læra það núna, í einmitt þessu árferði?

Dittinn og dattinn dagsins í dag

2008-09-18T10:14:23+00:00

Ég vaknaði í vondu skapi.

Jájá, ég var nefnilega hangandi fram á nótt þvert ofan í mína betri vitund sem greinilega flutti ekki með mér og sveimar um í Seljahverfinu í góðu rokki.

Ástæða geðvonskunnar var Íslandspóstur. Mig langar að senda það fyrirtæki út í ystu myrkur.

Sko..

Ég flutti fyrir viku. Ég var búin að breyta heimilisfangi gegnum netið daginn áður. Íslandspóstur virðist vera mjög nútímalegt fyrirtæki og býður upp á allskonar ditttinn og dattinn á sinni heimasíðu.

Ég fékk staðfestingu í pósti á mánudaginn, á mitt nýja heimilisfang um að breytingin væri komin til skila.

Og síðan ekki söguna meir.

Við höfum þurft að fara á gamla heimilið til að ná í póstinn og húsband hélt ribbaldanum í mér föstum og sagði fullur bjartsýni að þetta myndi smella í gegn á morgun. Það hefur hann fullyrt á hverjum degi.

Þess vegna vaknaði ég arfaill þar sem ég sá póstmanninn steðja fram hjá íbúðinni minni hvar ég stóð og smókaði mig út í morgunkulinu. Kannski var hann bara að steðja í vinnuna hvað veit ég en það var ekki júníforminu að kenna að ég sá rautt.

Í símann. Blablabla. Sóandsó. Skýringar gefnar í lengd og breidd.

Íslandspóstur í kvenmannslíki: Þú verður að koma og borga fyrir áframsendingar. Kostar sóandsó á mánuði.

Ég: Er ekki nóg að vera búin að tilkynna flutning?

Íík (sárlega misboðið): Þú hefur ekkert tilkynnt flutning. Ég sé það hér í MINNI tölvu.

Ég: Jú ég gerði það fyrir viku.

Íík (hló yfirlætislega): Já er það, hehe, og við hvern talaðir þú (alveg; mér þætti gaman að sjá þig sanna mál þitt)? Hefur þú eitthvað skriflegt í höndunum?

Ég: Ég gerði það á netinu.

Íík (búin að ggera það að verkefni dagsins að setja þessa konu på plads í eitt skipti fyrir öll): Þið verðið þá bara að halda áfram að sækja póstinn þangað til þetta hrekkur í gegn. Nú eða borga fyrir áframsendinguna sem ég var að segja þér frá. En það kostar auka. (Hlakkandi).

Ég: Það er þá ekki til neins að tilkynna flutning gengum heimasíðu? Hvað langan tíma tekur svona lagað að virka?
ÍíK: Því get ég ómögulega svarað.

Ég: Arg.

Og ég er ekki að ljúga.

En ég er betri núna. Búin að pústa og lemja í veggi.

Háeffin eru ekki endilega til að hrópa húrra fyrir.

Ég fékk það sterklega á tilfinninguna að kona þessi væri ráðin til að halda viðskiptavinunum frá fyrirtækinu.

Vink á hana.

En ég er góð.

Kveðja inn í daginn frá ribbaldanum.

"Flóttamannavandinn" - vandi hvers?

2008-09-18T01:54:19+00:00

Eitt stykki hælisleitandi kostar sexþúsundogfimmhundruð krónur á dag.

Menntamálaráðherra kostaði fimm milljónir minnst vegna dvalar í Kína í x daga.

Smekklegar fyrirsagnir eða hvað?

Væri ekki ráð að reyna að hraða afgreiðslu á málum flóttafólks? Það myndi valda töluvert minni vanlíðan hjá því og í leiðinni lækka kostnað íslenska ríkisins þar vegna styttri biðtíma.

Flestir hælisleitendur vilja auðvitað komast í vinnu og fara að lifa eðlilegu lífi eins fljótt og kostur er.

Ég hef orðið vör við það eins og sjá má í athugasemdakerfinu mínu við þessa færslu að það kallar á heitar tilfinngar margra ef maður sýnir af sér samúð með því fólki sem hingað leitar vegna þess að því er ekki líft í eigin landi.

En mér er svo nákvæmlega sama um það því ég er á því að við eigum að taka á móti fleiri flóttamönnum hér en við höfum gert enda erum við eftirbátar þeirra þjóða sem við berum okkur saman við.

Ég finn verulega fyrir aukinni andúð á útlendingum í þjóðfélaginu.

Oft er reynt að fela þessa andúðina og fórdómana (óttann) á bak við umhyggju fyrir "vesalings" manneskjunum sem hljóti að eiga svo skelfilega erfitt með að aðlagast. Jájá. Mun betra að deyja úr hungri eða vera hreinlega drepinn heima hjá sér í langburtistan heldur en að komast í var í ókunnu og framandi landi eins og hér hjá okkur. Á Íslandi er svo helvíti kalt og svo er íslenskan svo fjandi erfið og maturinn tormeltur fyrir "aumingjans" fólkið.

Þá er auðveldara að kljást við þá sem sýna óbeit sína á útlendingum eins og hún kemur fyrir af skepnunni, jafnvel þó að sendi ískaldan hroll niður eftir bakinu á mér.

Skoðun mín á "flóttamannavandanum" sem er auðvitað vandi Íslendingsins sem fær harðlífi af tilhugsuninni um nýja Íslendinga, er kölluð ýmsum nöfnum í athugasemdakerfinu.

Ég er til dæmis kölluð naívisti og femínisti sem eiga að vera skelfileg skammaryrði en hljóma eins og ljúf músík í mínum eyrum.

Ef það er einfeldni að trúa á að fólk sé í eðli sínu gott þá só bí it.

Ég er reyndar ekki enn búin að tengja femínisma inn í þessa umræðu en það er í góðu lagi.

Ég stend föst á minni skoðun.

Mér segir svo hugur um að ekki muni af veita.

Súmítúðebón.

Dollarinn í 95 krónur ...

2008-09-18T01:05:12+00:00

Þessa fyrirsögn sá ég fyrir nokkrum vikum í Mogganum. Fannst hún ekki þægileg, einkum þar sem ég ætla að skreppa til Ameríku eftir tvær vikur. En huggaði mig við það að blaðið sem ég var að skoða var frá því á vordögum 2001. Þegar ég var að lesa þetta núna í sumar var gengi dollars í 81 krónu minnir mig, og mér fannst það ansi mikið. En svona sveiflast þetta, í millitíðinni (síðan 2001) hefur dollarinn farið niður í og jafnvel niður fyrir fimmtíukallinn, en kannski verður þessi fyrirsögn rétt í fyrramálið.

19 stiga hiti í dag á Tjörnesi - enn er von!

2008-09-17T22:44:30+00:00

Haustið er greinilega ekki skollið á um allt land. Í dag var sem sagt skínandi sól og 19 stiga hiti á Tjörnesi og reyndar nánast sama veður á Akureyri, til hamingju með það nafna og Malla! Það gerir mig reyndar undarlega glaða. Einhvern veginn ekki alveg sátt við þetta haustlega veður sem hefur verið að berja á okkur, þótt ég fagni þeim hlýindum sem hafa verið, lítið þol fyrir hálku og garra hérna megin. En sem sagt, þótt eitthvað hafi smávegis blásið á Tjörnesinu og nærsveitum, þá er þetta góða haust norðaustanlands bara gott og eflaust sárabót eftir rakara sumar þar en hér suðvestanlands.

Einkalíf með takmörkunum

2008-09-17T23:03:54+00:00

Rannsóknir geta verið til margra hluta nytsamlegar. En að öllu jöfnu skiptir máli hver það er sem rannsóknina gerir. Er það þrýstihópur sem býr til leiðandi spurningalista þar sem allir neyðast til að svara á ákveðinn hátt, eða eru rannsóknaraðilar óháðir fræðimenn við tiltekinn háskóla? Þessi grundvallaratriði þurfa að liggja fyrir þegar niðurstöður eru skoðaðar. Aðeins þannig er ljóst hvort

Töfrabrjóstahaldari fyrir stinnari barm

2008-09-17T23:03:42+00:00

Eins og allar almennilegar konur fór ég í Victoria´s Secret síðast síðast þegar ég var í Bandaríkjunum. Ég keypti nærbuxur handa frænku minni á unglingsaldri, passaði að hafa þær allar sómasamlegar til að æsa ekki upp foreldra hennar. Enginn g-strengur, takk. Leitin að nærfötum handa mér tók öllu skemmri tíma. Ég sá brjóstahaldara sem mér leist vel á og greip með mér. Einhvern veginn týndist

Djöfullinn snýr aftur

2008-09-17T23:03:17+00:00

Fortuny ætlaði sér að fleygja henni á dyr en komst svo að því að hneykslið myndi valda honum viðskiptalegu tjóni. Það myndi enginn kaupa hatta af manni sem hefði verið kokkálaður. Nei, ég skrifaði þetta ekki. Því er nú ver og miður. Sá sem þessar línur ritaði er Carlos Ruiz Zafón og gaf þær síðar út í bókinni Skuggi vindsins. Það líður ekki sá dagur að ég sé annað hvort að byrja á, enda, eða í

Uppsögn á línuna

2008-09-17T23:03:03+00:00

Samkvæmt nýjustu fréttum hefur öllu starfsfólki Kjötbankans verið sagt upp störfum. Eigandinn er í viðtali hjá Vísir.is: Hann sagðist ekki eiga von á að þetta raskaði starfsemi fyrirtækisins. Hér er því greinilega á ferðinni farsælasta sparnaðarráðið í kreppunni. Birtist á bloggi dv.is 30. ágúst

Fegurðardrottning verður varaforsetaefni

2008-09-17T23:02:51+00:00

Obama olli mér miklum vonbrigðum þegar hann útnefndi hvítan karlmann á sjötugsaldri sem varaforsetaefni sitt. En líklega hefði það farið illa ofan í íhaldssamari demókrata að forystuteymið samanstæði af svörtum karlmanni og hvítri konu. Auðvitað eiga kynferði og litarháttur ekki að skipta máli. En gera það samt. Þess vegna er það gífurlega sterkur leikur hjá John McCain að útnefna myndarkonuna

Enginn föðurlandssvikari

2008-09-17T23:02:39+00:00

Á Íslandi eru tvær tegundir af fólki. Sú sem horfði á handboltalandsliðið keppa við Spánverja, og sú sem lét það vera. Ég tilheyri seinni hópnum. Þó ég sé í sumarfríi fylgist ég alveg með hvað er að gerast í kring um mig. Þegar vinkona mín benti mér á að handboltaleikurinn yrði á sama tíma og við ætluðum að snæða saman hádegisverð á Hressó sagði ég auðvitað: „Já, alveg rétt.“ Við vorum báðar

Trúlofuð tveggja ára

2008-09-17T23:02:16+00:00

The Tudors eru víst ekki dramaþættir um kennaralið við framhaldsskóla í Brooklyn. Ég hafði ímyndað mér að þarna fengju áhorfendur að fylgjast með ástum og örlögum útbrunninna kennara sem náðu alls ekki á þann stað sem þeir óskuðu helst í lífinu. Frönskukennarinn væri vitanlega útlifuð femme fatale sem kæmi alltaf til kennslu í allt of fleginni blússu. Stærðfræðikennarinn væri nærsýnn og getulaus

Nauðgað í beinni

2008-09-17T23:01:51+00:00

Eitt, tvö, þrjú, fjögur, fimm, sex, sjö ár eru síðan Kolbrún Halldórsdóttir lagði fyrst fram frumvarp sem tryggja á fórnarlambi ofbeldis friðhelgi á eigin heimili. Þannig yrði lögreglu heimilt að fjarlægja ofbeldismanninn ef þörf krefur. Þetta er hin svokallaða austurríska leið. Árin hafa liðið en ekkert miðað í þessum málum. Í millitíðinni hafa Sameinuðu þjóðirnar ávítað íslensk stjórnvöld og

Framhjáhald til frama

2008-09-17T22:48:18+00:00

Ég fékk eins konar deja-vu þegar ég las að öldungardeildarþingmaðurinn John Edwards hefði haldið framhjá konu sinni sem er með brjóstakrabbamein. Það er nefnilega akkúrat það sama og rithöfundurinn Ray Kluun gerði. Ray var reyndar ekki rithöfundur þegar hann hélt fyrst framhjá fársjúkri konu sinni og kom heim til hennar angandi af öðrum konum. Hann varð ekki rithöfundur fyrr en hann skrifaði bók

Orð vikunnar: Libel tourism og Asylum shopping

2008-09-17T20:11:59+00:00

Það er til fólk á Íslandi sem telur að mikið ógn stafi af Íslandi af því að fátækt fólk streymi hingað til að lifa í örbirgð í einhverju gistiheimili í Njarðvíkum og fái strætómiða og sundkort og þrjú þúsund kall á viku. Það er sárt að ungmenni eins og 19 ára pilturinn í viðtalinu hjá mbl.is skuli búa við þessar aðstæður. Hann er jafnaldri dóttur minnar en hann býr við miklu verri kost. Hann langar í skóla, hugsanlega hefur hann í heimkynnum sínum séð fyrir sér fegraða mynd af Norðurlöndum, ekki áttað sig á því hversu óvelkominn hann er í þessu landi og hve kröpp kjör bíða hans þangað til og ef hann fær dvalarleyfi hérna.

Sumir kalla þetta asylum shopping. Sjá skilgreiningu á því

Asylum shopping - Wikipedia, the free encyclopedia

Einhvern veginn þá sé ég þetta orð sem er nýtt fyrir mér í samhengi við annað nýtt orð sem ég hef lært og það er "libel tourism".

Libel tourism - Wikipedia, the free encyclopedia

Það eru margir sem notfæra sér veilur í stjórnkerfi landa og hinn flókna heim laga og reglugerða. Ég held nú samt að það séu ekki sömu þjóðfélagshóparnir sem stunda asylum shopping og sem stunda libel tourisma.

Ítarefni

Hér eru rökræður Gests og Stefáns Pálssonar um asylum shopping.

Fyrri blogg mín um

Útlendingahatur blossar upp

Siðlaus ummæli lögreglustjóra um hælisleitendur í Reykjanesbæ

Ég hugsa að enginn græði á því að hælisleitendur séu í eins konar haldi þarna í Njarðvík. Er eitthvað að því að rýmka reglur þannig að þeir geti unnið fyrir sér hérna?

Týndi biskupssonurinn snýr aftur

2008-09-17T19:16:46+00:00

Þegar týndi sonurinn snýr aftur þá á að slátra alikálfinum þó að týndi sonurinn hafi þóst vera í brjálaðri útrás með obboðslega góða viðskiptahugmynd á meðan hann var bara forfallinn spilafíkill á Netinu. Frændur okkar Norðmenn fagna núna týnda syninum, hann heitir ekki Bör Börsson eins og hetja bernsku minnar heldur Bjarte Baasland. Bjartur hinn norski byggði sín sumarhús á hrjóstrugum afréttum netheima og blekkti foreldra sína til að senda sér fúlgur fjár.

Biskupinn faðir hans Bjarts er núna gjaldþrota og margir hans ættingjar.
Spegillinn á RÚV sagði söguna af Bjarti hinum norska í þættinum áðan.

Þetta er raunasaga af gjaldþrota biskup. Ég skrifaði einu sinni fyrir margt löngu bloggið Afveigaleiddur prestur um prest sem mér fannst á glapstigum fjármála. Presturinn varði rétt sinn til að ráðleggja fólki að setja fé sitt í fjárglæfra, hann skrifaði Hverjir mega tala um fjárfestingar?

Grein á ensku um Bjarte Baasland

Baasland lost a fortune gambling - Aftenposten.no

Bishop wants prodigal son to come home

Meira um Bjart

Slik opererte Bjarte Baasland

Glad Bjarte meldte seg

Fauk í nótt

2008-09-17T18:58:08+00:00

Helvítis óbragð af þessari tjörn...

Heimsókn tengdaforeldranna

2008-09-17T19:03:57+00:00

Allt gott að frétta héðan. Tengdaforeldrar mínir kvöddu Cambridge í dag eftir 10 daga heimsókn. Það var óvænt ánægja þegar þau ákváðu með tveggja daga fyrirvara að drífa sig. Þau höfðu það náðugt og náðu að slaka vel á í kyrrðinni hérna.

Stelpurnar ánægðar í skólanum og fæstar af klisjunum um Breta og breskt menntakerfi eiga við nema ef vera skyldi ófríðleiki þeirra. Auður fullyrðir að það sé enginn sætur í skólanum hennar!

Þær eru býsna ötular við að taka eftir bresku frösunum. Björk segir að þeir segi "I'm afraid" í tíma og ótíma (it is not working, I am afraid...)
Auður tók sig til og þuldi upp allar samræður sem hún átti í skólanum, frasana frá öllum kennurunum og hvernig krakkarnir tjáðu sig. Þvílíkt minni og leiktilþrifin höfðuðu vel til ömmu og afa sem spöruðu hvergi hrósið :)

... víxlarnir falla og blöðin detta

2008-09-17T15:33:46+00:00

Það er mikil hauststemmning í fréttum og á fjármálamörkuðum. Eftir að sólin hefur skinið á þessum mörkuðum um allnokkurt skeið þá er eins og haustgarrinn sé alveg tekinn yfir. Sumt af þessu var fyrirsjáanlegt, annað ekki. Hér heima var varað við harðri lendingu þegar stóriðjufylleríinu lyki, erlendis mátti víða heyra viðvörunarraddir líka, mestmegnis fyrir daufum eyrum. Þessar djúpu haustlægðir í fjármálaheiminum eru, eins og hauslægðirnar Gústav, Ike og afgangar þeirra hér norðar, vísbending um að of mikill belgingur, þenslan margumtalaða, getur valdið eyðileggingu.

Einhvern tíma í vor vitnaði ég í Tómas Guðmundsson, Reykjavíkurskáldið sem menn vilja endilega að sláist í hóp með ,,styttum bæjarins, sem enginn nennir að horfa á". Í vor var hægt að segja:

Í nótt hefur vorið verið á ferli

og vorið það er ekk' af baki dottið

því áður en fólk kom á fætur í morgun

var fyrsta grasið úr jörðunni sprottið.

Þá hélt ég framhaldinu vísvitandi leyndu, þótt ég viti svo sem að margir þekkja það jafn vel og ég. En það hljómar svona (það er niðurlag ljóðsins - eftir minni):

En sumir halda að hausti aftur

þá hætta víst telpur og grös að spretta

og mennirnir verða vondir að nýju

því víxlarnir falla og blöðin detta.

Hjá borginni - minn afturendi

2008-09-17T14:01:14+00:00

Mér finnst voða krúttlegt að sjá Hönnu Birnu svara í símann í borginni og fyrst var ég alveg; dúllan og sonna.

Svo fór ég að hugsa, (já ég veit það, stór-furðulegt en ég á þetta til þegar minnst varir).

Vildi svona skemmtilega til að blaða- og myndatökumaður móðurblaðsins var á rambi um Símaverið hjá borginni og gengu þar fram á Hönnu Birnu alveg í starfskynningu á fullu?

Auðvitað ekki. Það tekur krúttlegheitin niður um helling þegar maður fattar að allt svona er sett á svið.

Þetta er ímyndasköpun í beinni útsendingu.

Fjandinn að maður skuli vera orðinn svona kaldhæðinn á gamals aldri.

Það verður erfiðara með hverju árinu fyrir mann að sjá hlutina eins og þeir eru settir upp fyrir mann.

Sama fyrir kosningar, þegar frambjóðendurnir hanga á kaffistofum og í vélar- og pökkunarsölum út um allan bæ en myndu ekki fyrir sitt litla líf koma í námunda við viðkomandi starfsemi á milli kosninga.

Gætuð þið ekki kastað ykkur fyrir björg að sjá t.d. Áddna fjár með fyrstihúsahúfu í innilegum samræðum við pökkunarkonuna? Alveg intú itt?

Algjört stílbrot.

Mér er alveg sama hvar í flokki menn standa þeir eiga ekki að setja á svið einhver sjónarspil í aumri tilraunastarfsemi sem ætlað er að blekkja fólk.

Steingrímur með sveðjuna á lofti í frystihúsinu, Solla í pípulögnum, Áddni í dósaverksmiðju, Kiddi Sleggja í þvottahúsi og Geir í loðnu er ekki að gera neitt fyrir mig.

Hanna Birna, geðþekk eins og hún er og hún má eiga það, á ekki að vera að svara í símann fyrir blaðamenn.

Hvað varð um spekina úr bókinni um að hægri höndin skuli ekki vita hvað sú vinstri er að bardúsa?

Er ekki gott að halda henni til haga?

Hjá Reykjavíkurborg góðan dag, minn afturendi.

Týnt hjól

2008-09-17T11:32:39+00:00

Ef þið sjáið svona hjól á vappi, með brettum og körfu, þá endilega hringið í s. 615-0101.

Af ránum um hábjartan dag

2008-09-17T11:29:02+00:00

Að undanförnu hefur farið mikið fyrir fréttum um innbrot og rán af heimilum fólks. Þar láta óprúttnir greipar sópa og eira engu, ekki einu sinni fjölskyldumyndum og tilfinningatengdum munum sem engum geta gefið ánægju og auð nema heimilisfólkinu.

Þetta er ömurleg þróun í samfélaginu og gegn henni þarf að sporna með öllum tiltækum ráðum.

Um leið og innbrot aukast - eða í það minnsta nöturlegar fréttir af þeim - er ekki úr vegi að taka líka á öllum hinum sem fara um með ránshendi um hábjartan dag. Það eru þeir sem fara ránshendi um eignir þjóðarinnar í nafni trúarbragða hinna "frjálsu markaðsafla fjármagnsins", hola þær að innan, braska með og hirða allan gróða beint í eigin vasa, til þess eins að gripnum sé svo hent á haugana eða hann keyrður í kaf þegar illa árar á kostnað almennings.

Þá á einmitt ríkið að hlaupa til hjálpar. Ríkisrekinn halli, einkavæddur gróði - sama gamla sagan. Alltaf skal tapið lenda á venjulegu fólki en gróðinn fara beint til hinna sömu fáu.

Hversu mörg slík rán hafa farið fram á undanförnum árum við áköf fagnaðarlæti viðstaddra?

Er fólk stolt af því að hafa gert Ísland að sjóræningjaskipi?

Er afsökunin sú að slíkt sé gert svo víða og því sé í lagi að gera það hér - eða?

Í minningu Arons Arnar

2008-09-17T10:53:22+00:00

Í dag hefði dóttursonur minn hann Aron orðið 11 ára hefði hann lifað.

Tíminn hefur liðið ótrúlega hratt og ég sem hélt á tímabili í sorginni að hann myndi standa í stað.

En lífið heldur áfram þó enginn verði samur eftir.

Ég skrifaði einhvern tímann um að sársaukinn minnki og eftir sitji lítið ljós í hjartanu á okkur sem kynntumst og elskuðum þennan litla dreng þá tæpu þrjá mánuði sem hann var hjá okkur.

María Greta mamma hans Arons á núna lítinn gullmola sem heitir Oliver og er rúmlega þriggja ára.

Þessa dagana eru þau í Hong Kong þar sem hún er að vinna ákveðið verkefni og tók þann stutta með sér ásamt afanum til að passa.

Maya mín, ég veit að þessi dagur er þér alltaf þungur í skauti og ég hugsa til þín af öllum mínum kærleik.

En þú hefur haldið ótrauð áfram og tekist á við lífið og notið þess til fullnustu þegar versta sorgin var að baki. Mér finnst þú hafa höndlað þína sorg afskaplega fallega og með fullri reisn. Ég er ákaflega stolt af þér.

Nú er komið kvöld í Hong Kong og dagurinn bráðum að baki.

Góða nótt ljósið mitt. Knúsaðu Oliver frá okkur.

Amman og mamman.

Laufin í vindinum

2008-09-17T10:12:45+00:00

Unglingurinn í "Bjargvættinum í grasinu" vildi óður komast að því hvað yrði um endurnar á tjörninni í Central Park þegar hún frysi. Hann spurði leigubílstjórann og sá varð ógeðslega pirraður á spurningunni og líka maðurinn sem hann hitti á göngu. Þeir urðu pirraðir af því þeir vissu ekki hvað yrði um fjandans endurnar. Annars er Bjargvætturinn ein af perlunum í bókahálsfestinni minni.

Og núna í dag, nánar til tekið, er ég með svipað vandamál og unglingurinn Holden í bókinni.

Á trjánum eru milljónir laufa. Það er ekki þverfótað fyrir þeim á þessum árstíma og á reyndar eftir að versna. Látin lauf út um allt.

Eftir veðrið í nótt er allur garðurinn hjá mér þakin laufum en nóg eftir á trjánum samt.

Miðað við allan þennan hóp af laufum er það stór undarlegt að þau skuli yfirleitt hverfa. Mér fyndist mun rökréttara að þau væru í hrúgum og breiðum fram á næsta vor.

Hvert fara þau? Hvernig geta þau horfið á svona stuttum tíma?

Kannski á ég að vita þetta. Ég þekki jafnvel ekki rétta fólkið. Má vera að ég hafi verið alin upp af fólki sem lét sér á sama standa um laufin á trjánum þegar þau voru fölnuð? Var hún amma mín tilfinningaköld gagnvart afdrifum laufa og annarra náttúruafurða?

Held ekki en þetta kom aldrei upp í samræðum. Hún kenndi mér hins vegar allt um blóðberg og fjallagrös ásamt því að setja mig inn í líf alþýðufólks í byrjun síðustu aldar. Laufin urðu útundan af einhverjum ástæðum.

Segið mér hvað verður um laufin. Ég er ónýt til allra verka þar til málið hefur verið til lykta leitt.

Annars góð.

P.s. Ætli það sé hugmynd að kveikja í þeim? Ég meina lyktin hlýtur að vera góð.

Neh

Bankahrunið mikla - lögmál skortsins - hagfræði þess sem er ókeypis

2008-09-17T08:46:17+00:00

Góð grein hjá mbl.is. Það þarf samt óhemju yfirlegu til að botna í öllum þessum hugtökum í nútíma fjárfestingarstarfsemi.

Þessi hugtök eru mér ekki töm:

afleiður derivative
skortsala short sale
framtíðarsamningar futures
valréttur options
skiptasamningar swaps

Ég held líka að það sé of mikil einföldun að skella skuldinni á afleiðusamninga. Margt af því sem fjárfestar gera er að reyna með einhverjum hætti að spá fram í tímann og dreifa áhættu og hámarka hagnað, gera einhverja spá um framtíðina og skrá væntingar um hvað gerist í næstu framtíð með því að skrá það sem tölur í fjármálareikningum. Það sem getur hafa gerst er að spádómar um framtíðina eru einfaldlega ekki góðir t.d. að íbúðarhúsnæði á vesturlöndum er of hátt metið en kerfið er orðið svo samantvinnað og flókið að um leið og mat á einhverju breytist verulega þá hefur það keðjuverkun á öðrum sviðum og sendir bylgjur í allar áttir og magnar upp.

Þetta sést vel í verði hlutabréfa. Þar er eins og einhver sjokkalda gangi stundum yfir, verð hlutabréfa lækkar vegna minni væntinga en lækkunin verður keðjuverkandi og nær yfir öll hlutabréf.

Ég held að það verði að kryfja dýpra til að átta sig á hvað hefur gerst. Hugsanlega er að molna undan núverandi kerfi á mörgum stöðum vegna breytinga á framleiðsluháttum, tækni og viðskiptaumhverfi. Hugsanlega er það sama að gerast í bankastarfsemi og í prentun bóka á sinni tíð - ný tækni kom prentiðnaðinum mjög vel og gerði auðveldara og ódýrara að prenta bækur. En af sama meiði var hin nýja tækni sem gerði prentun að mörgu leyti úrelta. Fyrir meira en tuttugu árum þá var ég í alls kyns leshópum um "arbejdens fremtid" og um hvað nútímatækni myndi breyta vinnunni mikið og mörg störf myndu hverfa. Ég reyndi að tala um fyrir foreldrum mínum og segja þeim frá þessari framtíðarsýn. Faðir minn var þá vanur að benda á bankana og segja: "Sjáið bankana, engir nota upplýsingatækni og nútíma samskiptatækni meira en þeir. Samt fjölgar fólki þar og fjölgar. Tölvuvæðinging virðist ekki valda atvinnuleysi."

Víst er það þannig að í marga áratugi hefur bankakerfi þanist út og hugsanlega er þessi útþensla eitthvað í tengslum við að þetta er það svið þar sem upplýsingar eru hagnýttar til hins ítrasta og upplýsingum er breytt í peninga - upplýsingar breytast í peninga þegar áhætta er mæld mismunandi mikil. Hugsanlega er þetta hrun bankakerfisins að einhverfu leyti bundin verðfalli á upplýsingum alveg eins og verðfalli á fasteignum.

Í fyrsta tímanum sem ég sat í hagfræði í háskólanum þá lærði ég að hagfræði er lögmál skortsins. Öll hagfræði sem ég lærði var hagfræði skortsins, hagfræði framboðs og eftirspurnar. Hugsanlega þarf ný líkön, nýja sýn í breyttu landslagi, hagfræði þar sem verð er ekki mælikvarðinn, hagfræði hinna ókeypis gæða (the economics of free).

Hver á Jarðboranir?

2008-09-16T20:47:07+00:00

Bara ein smá spurning:

Hver á Jarðboranir?

Fautar og fól

2008-09-16T20:16:00+00:00

Ég segi það satt og lýg því ekki að það fer um mig ískaldur hrollur þegar ég horfi á viðtalið við þennan vesalings fulltrúa lögreglustjórans á Suðurnesjum.

Hann heitir Eyjólfur Kristjánsson. Eyfólfur vill nefnilega koma upp lokuðum flóttamannabúðum og setja flóttamenn í gæsluvarðhald meðan mál þeirra eru skoðuð.

Það er sem sagt glæpsamlegt athæfi samkvæmt lögreglunni suður með sjó að vilja koma til Íslands sem flóttamaður. Gæsluvarðhaldssök - ekkert minna.

Hvern fjandann er þessi maður að boða hérna?

Eyjólfur talar um að það sé óþolandi fyrir fjölskyldurnar á svæðinu að hafa einhverja menn sem mögulega geta verið morðingjar á sveimi í þessu eðla landi.

Ég ætla að leyfa mér að skammast mín fyrir hönd þessa embættis.

Var kúrsinn útlendingatortryggni 101 í lögguskólanum og ef svo er var Eyjólfur efstur á prófi?

Mér liggur við að álykta svo þegar ég hlusta á fulltrúa löggustjórans (og stjórann sjálfan reyndar líka) tala eftir árásirnar á alla hælisleitendurnar um daginn.

Einhver sagði á blogginu eitthvað um að þessar aðgerðir væru löglegar á landinu okkar kæra og þess vegna ætti maður ekkert að vera að fetta fingur út í þær.

Halló, landið er fólkið sem býr í því og ef meginþorri Íslendinga hugsar svona gagnvart fólki í neyð þá er það mér ekki afturenda kært.

En ég veit að flestir Íslendingar eru vænar manneskjur og vilja koma fallega fram við fólk.

Líka flóttamenn og líka þá sem mögulega fá ekki dvalarleyfi.

Þetta er spurning um eðlilega framkomu ekki fautaskap.

Svo tel ég að við þurfum ekki á svona æsingamönnum að halda í löggunni.

Enda dettur mér ekki í hug eitt andartak að þessir tveir sem hér eru nefndir séu einhver summa af íslenskri lögreglu.

Og guði sé lof fyrir það.

Ráðgjafar brunarústanna

2008-09-16T19:51:36+00:00

"Fjársvikarar vaða uppi og siðferði í viðskiptum er í mylsnu. En fjárglæframenn sem leiddu hörmungar yfir hversdagsfólkið sitja áfram að sínu, eða öllu heldur því sem eftir er af verðmætum okkar allra. Þeir verða jafnvel ráðgjafar yfir brunarústum gjaldþrotastefnu þar sem þeir sjálfir kveiktu flesta eldana."

Úr leiðara Bjargar Evu Erlendsdóttur í 24 Stundum í dag.

Vel orðað.

Frænkuboð - Sextán frænkur

2008-09-16T16:33:26+00:00

Við hittumst 16 frænkur heima hjá mér í síðustu viku. Ég er næstelst af þessum frænknaskara. Við erum allar afkomendur Hannesar Pálssonar frá Undirfelli. Frænkurnar búa á ýmsum stöðum í Reykjavík, Kópavogi, Grindavík, Garðabæ, Bolungarvík og á Selfossi. Þessar frænkur mættu: Ég (Salvör), Kristín Helga, Jónína Guðbjörg, Una Borg, Hólmfríður, Ásta Björg, Áslaug, Ásta Lilja, Þóranna, Valdís, Salvör Sól, Guðrún Stella, Sigrún, Amína Ástrós, Steinunn, Hólmfríður Ásta.

Það var dáldið fjör hjá þeim minnstu sem eru bara eins og tveggja ára gamlar. Hér er Una Borg með ömmu sinni og Amína Ástrós sem mömmu sinni og Salvör Sól.

Hér er mynd af Amínu Ástrós, Steinunni og Salvöru Sól.

Hér eru yngstu frænkurnar Amína Ástrós og Salvör Sól. Þær eru jafngamlar, bara mánuður á milli þeirra, þær fæddust í fyrra, Salvör í maí og Amína í júní. Föðurætt Salvarar er frá Vestfjörðum og hún heitir eftir móðursystur sinni (mér... já ég er dáldið ánægð með það...verð að viðurkenna það ). Föðurætt Amínu er frá Marokkó og hún heitir eftir föðurömmu sinni.

Krossum fingur!

2008-09-16T15:30:47+00:00

Ég er forvitin að vita út á hvað þetta gengur. Vona auðvitað að tillagan sé ásættanleg og trúi því að ljósmæður láti ekki deigan síga. Sjáum hvað setur.

Leirtauságreiningur

2008-09-16T15:19:09+00:00

Úff mér koma í hug blóðugar upplifanir úr eigin lífi.

Varðandi uppvaskið sko, hvort ég eða þeir sem ég hef verið gift eigi að þvo upp leirtau.

Þessi kona í Texas er í vondum málum, hún barði kærastann út af leirtauságreiningi.

Í mínu fyrsta hjónabandi þegar Rauðsokkuhreyfingin var upp á sitt besta og kvennabaráttan var í algleymingi þá var ágreiningurinn á heimilunum í kringum mig ásamt mínu eigin um grunnskilgreiningar á hlutverkaskiptingu.

Hver þvær upp?

Hver neglir nagla?

Hver þrífur klósett?

Hver skiptir um dekk?

Hjónabandið var eldfimt heima hjá mér af þessum sökum. Karlinn var sprengjusérfræðingur (vá hann hefði getað sprengt mig í tætlur við eldhúsvaskinn, sjúkkit eins gott að við skildum) og ég var í bókabúðinni.

Ég eldaði og þvoði upp svona oftast. Þegar réttindabaráttan var komin til að vera gekk ég stundum að honum þar sem hann sat eins og saltstólpi og horfði á fréttir og ég sagði blíðlega;

elskan, nú er ég búin að þvo upp fyrir þig, hvað ætlar þú að gera fyrir mig?

Hjónabandið entist í tæpt ár. Jájá.

Baráttan hefur síðan færst af heimilunum að einhverju leyti og út í samfélagið þar sem konur berjast fyrir jafnrétti í launum.

Hvað tefur?

Launamunur kynjanna eykst. Það er ekki spurning um að rífast um uppvaskið lengur, nú er þetta spurning um að hífa launin upp til jafns við karlana.

Ef þú ert hjúkrunarfræðingur, skrifstofustjóri, deildarstýra, sálfræðingur eða almennur starfsmaður hjá hinu opinbera þá ertu metin til launa eftir kynferði.

Hvenær stýrir maður deildum með kynfærunum?

Ég lifði sæl í þeirri trú hérna í denn að þegar stelpurnar mínar væru komnar út á vinnumarkað væri launajafnrétti löngu orðin staðreynd.

Það er heldur betur ekki þannig.

Það er svo jafnréttisbaráttunni ekki til framdráttar að konur séu að keppast við að afneita því að mismununin sé til staðar. Það er öllum til góðs, konum, körlum og börnum að fólk fái sömu laun fyrir sömu vinnu.

Arg ég leysti málin einu sinni með uppþvottavél, til að setja þau hjónaband sem á eftir komu í lágmarkshættu út af leirtausmálum.

Hvað er hægt að gera í launamálunum?

Kaupa jafnréttisvél?

Hmm....