Feministaheimurinn

05 nóvember, 2011


Anna Ólafsdóttir Björnsson

Ef ég ætti að lesa ...

Mig minnti andartak að eitt af fjölmörgum ljóðum, eiginlega vísum, sem ég hef dálæti á væri aðeins öðru vísi en það er. Mér fannst sem sagt að þar stæði: ,,Ef ég ætti að lesa, allt sem ég fann til, þyrfti ég lengi að lifa ... " en svo er ekki. Ljóðið, sem er eftir Sigurð frá Arnarholti, er þannig og þótt mér finnist það flott, þá finn ég mig ekki í því að öllu leyti, en það gerir ekkert til:

bokastafli.jpg
 
Ef ég ætti að drekkja

öllu, sem ég vil,

þyrfti ég að þekkja 

þúsund faðma hyl. -

Og ef ég ætti að skrifa

allt, sem fann ég til,

þyrfti ég lengi að lifa,

lengur en ég vil.

 

 En ástæðan fyrir því að þetta ljóð kom upp í hugann er sú að ég er búin að gera mér grein fyrir að ég mun sennilega ekki komast yfir að lesa allt sem ég vil, þótt ég verði bæði eldgömul, heilsuhraust og andlega hress með nothæfa sjón, allt er það markmið mitt. Mér varð nokkuð brugðið þegar ég horfðist í augu við það. Og hvað er þá til ráða? Forgangsraða? Yfirleitt geri ég það í ríkum mæli í tilverunni. Og sumar ólesnar bækur eru í forgangi, tryggir þó ekki að ég lesi þær. Annað sem skiptir líka mál og stangast á við líf forgangsraðarans, það er að leyfa lífinu að hafa sinn gang og taka því vel (eða illa eftir atvikum) sem það hefur uppá að bjóða. Annars gerist aldrei neitt óvænt. Enn annað er að ég ánetjaðist ung spennusögum og þarf minn skammt, með tilkomu lestölvunnar minnar er það aldrei vandamál. Ég er líka alvarlega háð ljóðlestri á köflum. Svo tekur vinnan sinn tíma, tilfinningaskyldan líka, fjölskyldan og vinirnir. Ýmislegt annað. Golfið, skvassið ... Þannig að kannski mun ég ekki komast yfir að lesa allt sem ég vil, en það gerir bara ekkert til.

 

31 október, 2011


Anna Ólafsdóttir Björnsson

Hótelherbergi

Pólitíska bloggið mitt er í öðrum farvegi þessa dagana, að því leyti sem ég tjái mig um pólitík á þessum deiglutímum. Þess vegna ætla ég að skrifa um hótelherbergi og gera játningu: Ég kann vel við mig á hótelherbergjum.

Af og til ,,lendi" ég í því að vera ein að þvælast og gisti þá gjarnan á mjög mismunandi hótelherbergjum, öllum nothæfum og sumum bara æði góðum. Elti tilboð og tékka á netinu áður en ég bóka mig, ég veit þetta reddaðist allt fyrir tilkomu netsins, en mikið lifandis ósköp er mikið þægilegra að leita á netinu, kíkja á umsagnir og bóka svo. En það er ekki endilega ytri umgjörðin sem gerir dvöl á hótelherbergjum að því sem hún er. Yfirleitt er aðeins brot af ferðinni þar, önnur erindi en hótelhangs hreinlega brýnni. En ef baðvatnið er ekki kalt og herbergið snyrtilegt hefur það alltaf ákveðna kosti. Gott næði til að gera eitthvað gagnlegt og lítið ytra áreiti er eitt af því sem heillar mig. Stundum hef ég komist í magnað vinnustuð á hótelherbergjum, sem aðeins tímaskortur hefur heft. Oft er hægt að hita sér kaffi og/eða minibar sem sparar veitingahúsaferð og dugar mér alla vega yfirleitt ágætlega eftir langan ferða- eða annríkisdag. Duftkaffi og kex (!) eða Pepsi Max/bjór með hnetupoka. Brilljant kvöldverður og eykur líkur á að ég vakni tímanlega í skyldur morgundagsins, svöng.

Kíkja á fréttir í sjónvarpi, fátt annað spennandi, þó er hægt að lenda á furðulega skemmtilegu efni og óvæntu. Þannig horfði ég á 3 mismunandi leikara leika Wallander á norsku hótelherbergi sem ég hékk á í hitteðfyrra af því ég þurfti að mæta snemma á fundi alla dagana. 2 lönd, 3 stöðvar, 3 Wallanderar. Annars hefði ég líklega ekki komist að því að Kenneth Brannagh hefur gert Wallander glettilega góð skil og kynnt hann fyrir anti-skandinavísku-talandi fjölskyldumeðlimum [nú er ég heppin að vera búin að slökkva á athugasemdakerfinu, annars fengi ég vísast athugasemd á þessa skilgreiningu, en hún er rétt. 

Fyrir kemur að útsýni er fróðlegt út um glugga hótelanna, Akureyri er til að mynda gullfalleg, svo og strætislíf í miðri London, en oftar eru það port með dúfum, tunnum og alls konar sviðsmyndum, eða umferðargötum. 

Nú orðið er alls staðar stutt á net og ég ber með mér sífellt léttari tölvur, allt frá því ég fór með vinnu(far)tölvuna með mér til Ástralínu 1993. Stundum er netið á herberginu, stundum þráðlaust, ég hef yfirleitt með mér snúru ef það er beintengt. Stundum í setustofu eða lobby og í sumar var ég í viku á hóteli í Eastbourne með ókeypis neti, en bara á næst-næst-næsta hóteli. Það var líka ágætt. Okkar hótel var með góðan veitingastað og hótelbar, systurhótelið aðallega með netið. Næst verður kannski búið að víxla þessu, hver veit?