"Húsleitir efnahagsbrotadeildar ríkislögreglustjóra og haldlagning á gögnum í tengslum við rannsókn á meintum hegningarlagabrotum Hannesar Smárasonar kaupsýslumanns, var lögmæt, samkvæmt dómi Hæstaréttar. Dómurinn staðfesti þar með niðurstöðu héraðsdóms Reykjavíkur en Hannes Smárason kærði niðurstöðuna til Hæstaréttar."

Ji, ég sverða, er samsæri í gangi gagnvart Hannesi Smárasyni?

Nú neyðist hann til að fara fyrir mannréttindadómstólinn með málið.

Djöfuls meðferð.

Ég er ekki sérstaklega trúuð á refsingar svona almennt.

Ég er heldur ekki neitt tiltakanlega blóðþyrst í eðli mínu heldur og hef skömm á öllu ofbeldi.

Ég hef hins vegar þá skoðun að skilaboð þjóðfélagsins eigi að vera skýr þegar kemur að dómum fyrir ofbeldi og kynferðisafbrot en dómar við þeim hafa lengst af verið til skammar fyrir þessa þjóð.

Ég hef aldrei velt mér svo mikið upp úr dómum fyrir hvítflibbabrot fyrr en núna að maður reynir að horfast í augu við íslenska hrunið og þá staðreynd að handfylli manna hafa með græðgina að leiðarljósi staðið að stærsta bankaráni sögunnar.

Heil þjóð var lögð undir með góðri aðstoð ráðamanna og eins og það sé ekki nóg þá var almenningur í nálægum löndum rændur líka.

Aðstoðarmaður Evu Joly vill meina að okkar eigin íslenska bankahrun sé stærra mál en Enron.

Því miður þá held ég að það sé nærri lagi hjá manninum.

Í Ameríku var verið að dæma mann í 150 ára fangelsi fyrir stórþjófnað og svik.

Ég er ekki að mælast til að við tökum þá til fyrirmyndar með árafjöldann en halló, þessir menn ganga allir lausir, eru í bissniss og einn þeirra var að kaupa sælgætisverksmiðju og ætlar greinilega að halda áfram að græða.

Nú er mér einfaldlega nóg boðið.

Hvaða djöfulsins siðleysi er í gangi eiginlega?

Um leið og verið er að skera niður, lífskjör okkar á hraðri niðurleið og orðsporið komið í vaskinn, þá eru þessi glæpamenn enn þá rífandi kjaft og á fullri ferð í ljúfa lífinu.

Einn þeirra er meira að segja búin að áfrýja húsleit á heimilUM sínum til Hæstaréttar.

Getur spillingin og siðleysið náð lengra?

Sennilega þegar Ísland á í hlut.

Svei mér þá að ég skrifi upp á að þjóðin taki á sig allar þessar drápsklyfjar langt fram í tímann meðan glæpamennirnir halda áfram eins og ekkert sé.

Vinsamlegast frystið eigur þessara manna og sjáið til að þeir fái refsingu sem hæfir afbrotinu.

Þangað til verður aldrei sátt eða friður í íslensku samfélagi.

Það er oft talað um myrkar miðaldir, vargaldir, grimmd og þrælahald og það er yfirleitt gert um leið og það er undirstrikað hversu langt okkur manneskjunum hefur fleygt fram.

Við hristum höfuðið yfir mannvonsku og samviskuleysi þeirra sem á undan hafa verið og erum bara nokkuð brött yfir því hversu frábær við erum í samanburði við forfeðurna.

Grimmdin er mis mikil eftir þjóðfélögum og þá væntanlega í einhverju hlutfalli við hversu góðar eða slæmar aðstæður almennings er.

Mér dettur ekki eitt augnablik í hug að Kínverjar, Arabar eða aðrar framandi þjóðir séu verri að upplagi en við á vesturlöndum.

Því stærri sem fátækin og eymdin er því meiri grimmd og mannvonska.

Í neyðinni blómstra skíthælarnir og mannleysurnar.

Þrælaiðnaðurinn hefur aldrei verið stærri í veraldarsögunni en núna.

Mannréttandabrot eru framin á hverjum degi.

Hungur og sjúkdómar herja á stóran hluta mannkyns.

Örlítið brot af heiminum ræður yfir stærstum hluta auðsins.

Þess vegna er þessi frétt frá Kína bara enn áminningin um hversu langt við manneskjurnar eigum í land hvað varðar þroska.

Og þetta kemur okkur öllum við.

Hvað getur maður gert í öllum þessum ljótleika í lífinu?

Icesave hvað?

Eftir að hafa gefist upp á að horfa á Icesaveumræðurnar á þinginu, þökk sé Framsókn og Sjálfstæðisflokki, verð ég að segja að ég er ástfangin og það af tveimur mönnum og jafn mikið af báðum!

Róleg, bara pólitískt skotin en að því marki að ég er með stjörnur í augunum.

Eftir að hafa hlustað á ómálefnalegar upphrópanir BB og SDG ásamt meðreiðarsveinum þá var ég komin með kökk í hálsinn.

Hugsaði með mér að hvernig sem þetta Icesave mál færi þá ætti það eftir að drepa mig á endanum.

Hvers vegna?

Jú út af helvítis dómadagsspám ákveðinna manna í minnihlutanum.

Ásamt með því að þurfa að horfa á þá tala sig hása úr þykjustunni föðurlandsást þegar þeir eru fyrst og fremst að hugsa um að komast að kjötkötlunum.

Svo kom Valgeir Skagfjörð og talaði frá hjartanu og hann gerði það fallega, svo fallega að ég öðlaðist aftur trúna á mannfólkið (lesist þingmenn í minnihluta).

Ég var ekkert endilega sammála honum frá a-ö en ég er viss um að hann er ekki þar sem hann er til að ota sínum tota og honum er í alvörunni ekki sama um þjóðina.

Sjaldgæfur eiginleiki í pólitík undanfarinna ára.

Svo kom Ögmundur, hann talar líka frá hjartanu og hann sló líka í gegn hjá mér.

Ég treysti Ögmundi og í dag jók hann enn við nýfengna bjartsýni mína sem mér áskotnaðist undir ræðu VS.

Sko, Ögmundur er ekki ákveðinn í Icesavemálinu (Og ég skil hann svo vel, eins ástatt um mig offkors).

Hann segir það beint út og margt annað líka sem ég get tekið undir.

Þannig að nú er ég bullandi ástfangin af tveimur pólitíkusum.

Og á meðan það endist (sem þarf ekki að vera lengi, er á meðan er) þá get ég umborðið helvítis kjaftæðið í tómu tunnum þingsalarins án þess að henda mér í gólf og slá mig í höfuðið með fjarstýringunum þremur sem liggja hér á borðinu fyrir framan mig.

Úje.

Það er verið að skvetta málningu á hús strákanna "okkar".

Hef eiginlega ekki skoðun á því en ég sé heldur ekki tilganginn með því.

Mér hefur alltaf verið illa við stjórnlausa reiði.

Það er mikið af henni í gangi núna og búið að vera frá því í haust.

Sem er skiljanlegt svo sem.

Reiði er fín orka ef manni tekst að beina henni í uppbyggilegan farveg.

Reiði sem frussast í allar áttir, reiði sem kallar ekki á niðurstöður, reiði sem gerir það að verkum að maður vill ekki hugsa og vill ekki lausnir er til einskis brúkleg en veldur mikilli vanlíðan.

Stundum er eins og við séum öll svo öskrandi reið yfir því sem yfir okkur hefur dunið að við viljum bara vaða áfram eins og naut í flagi.

Maður uppsker auðvitað magasár eða jafnvel hjartaáföll og fleiri líkamleg veikindi.

En þá er það líka upp talið.

Landstjórn Íslands, þ.e. AGS vill ekki stýravaxtalækkun.

Og þá verður auðvitað engin stýrivaxtalækkun.

En eins og allir vita þá hefur AGS brillerað alls staðar sem þeir hafa komið að málum.

Algjörlega reddað hverju landinu á fætur öðru.

Ég er með hugmynd.

Hendum þeim út.

"Thanks for nothing".

ARG

Við náðum í Jenný Unu á leikskólann í dag.

Sú stutta hefur ákveðnar skoðanir á hverju hún vill klæðast og núna var kjólinn hennar "ógisslegur", en hvaðan hún hefur þetta lýsingarorð er mér hulin ráðgáta.

Amman sagði barni að kjólinn væri ofsalega fallegur enda alveg nýr.

Jenný Una: Nei amma hann er ógisslegur og mömmu finnst það líka.

Amman: Nei, Jenný, mamma þín var að kaupa hann.

J.U.: Mér er alle sama, hann er ekkert fallegur, ég vil bara fara í langermabol og langerma gallabuxur. 

Amman (í kasti): Langerma gallabuxur?

J.U. Já é vil ekkert vera í stuttbuxum!

Og í bílnum á leið í matvörubúðina var dúndrað yfir ömmuna og afann spurningum um eitt og annað.

Dæmi:

Er obbeldi að sparka?

En hrinda?

En ýta?

En lemja?

(Hér sá ég að hún glotti enda löngu búin að fá ofbeldisskilgreiningu frá mömmu sinni).

Ég svaraði játandi.

J.U. En amma hann Lilleman sló mig mjög fast.  En hann er ofviti, hann má það.

Og aðeins seinna.

Hann Lilleman er með klaufaveiki (gin- og klaufa í gangi á leikskóla) og hann vill ekkert borða, hann fær bara stíl í rassinn.

Ég var eiginlega komin með krampa vegna innri hláturs þegar þessari samverustund lauk.

Hér er svo mynd af "klaufanum" og "ofvitanum Lilleman litlabróður.

Börn eru mitt uppáhaldsfólk.

Alveg er ég hissa. 

Meirihluti Íslendinga á móti Icesave samningnum.

Ji, ég er svo hlynnt Icesave.

Hélt að allir væru beinlínis í skýjunum yfir þessari tæru snilld Landsbankamanna.

Svo er annað.

Einn bloggari kom með þá uppástungu að láta Íhaldið og Framsókn, með aðstoð einhverra Borgarahreyfingarþingmanna, sjá um að semja.

Er það ekki lógískt að þeir tveir flokkar sem mest andskotast núna og einkavæddu bankana á sínum tíma og færðu glæpamönnunum þá á silfurfati taki ábyrgðina?

Þetta er þeirra skítur, þeirra ábyrgð.

Og fólk er svo fljótt að gleyma uppruna hrunsins, persónum og leikendum.

Samfylkingin heldur sér líka fallega til hlés og lætur VG um baráttuna.

Kannski geta þeir veitt ráðleggingar á kantinum.

Ég er komin með upp í kok af óábyrgum lýðskrumurum sem hrópa á torgum en hafa litlar sem engar lausnir fram að færa.

Þeir hljóta að taka þetta með vinstri og brillera í málinu.

Þetta fólk má skammast sín fyrir óábyrgt tal þar sem það situr í skotgröfunum.

Auðvitað liggur lítið á að koma "launahækkunum" í framkvæmd.

Dúllið ykkur bara strákar, pöbullinn er vanur að bíða.

Og að öðru svipuðu og mér beinlínis viðkomandi.

Ég er öryrki og fæ ágætis lífeyrisgreiðslur.

Það er í mér hálfgerð skömm yfir þessari stöðu minni, hef aldrei náð því að vera stoltur bótaþegi, þrátt fyrir að telja mér trú um að það sé í fínu enda hef ég unnið fyrir góðum launum stærstan hluta lífs míns, borgað skatta og verið til friðs að mestu.

Það má segja að ég sé haldin fordómum gagnvart sjálfri mér sem bótaþega enda reyni ég að lifa af þennan status með því að taka einn dag í einu og vonast eftir kraftaverki.

Ég fæ sem sagt hluta minna örorkugreiðslna frá Tryggingastofnun.

Afganginn úr tveimur lífeyrissjóðum.

Nú ber svo við að frá og með deginum í dag er ég stoltur bótaþegi og skammast mín ekki lengur fyrir ástand mitt.

Ég er nefnilega byrjuð að greiða niður skuldir útrásarvíkinganna.

Þar þótti engin ástæða til að bíða með að framkvæma nýju lögin frá ríkisstjórn sem kennir sig við hina norrænu velferð.

Svona lítur mitt dæmi út:

af 92.923 krónum sem ég átti að fá greiddar þennan mánuðinn fær ég 86.000.

Ergó: Ég borga rúman 6000 krónurl af þessari upphæð fyrir strákana "okkar".

Svo nenni ég ekki að tíunda þær skerðingar sem ég verð fyrir frá þeim lífeyrissjóðum sem ég fæ greitt úr.

Ekki misskilja mig, ég á ekkert bágt.  Hef ekki yfir miklu að kvarta ef frá er talið sú himneska hamingja sem margir halda að líf á bótum sé og ég myndi gjarnan vilja vera laus við.

Frá og með þessum degi mun ég þenja út brjóstið og minna mig á að ég sé borgunarkona fyrir íslensku útrásina.

Ég og "kollegar" míni í bótadeildinni.

Ég tek fram að ég kaus VG og ennþá sé ég engan sem ég tel að ég hefði betur kosið.

Við erum einfaldlega í skelfilegum málum þessi þjóð.

En mikið djöfull finnst mér lágt lagst að byrja á þeim sem minnst hafa á meðan sökudólgarnir eru enn í blautum draumum græðginnar og að því er virðist ósnertanlegir.

En ég er þó stoltur bótaþegi með hrunið á minni könnu.

Segið svo að maður geri ekki gagn í þjóðfélaginu.

Ó, te er hollara en vatn eru niðurstöður enn einnar rannsóknarinnar.

Blóð er þykkara en vatn.

Egg eru egglaga.

Sporaskja er sporöskulöguð.

Það er ekki sá hlutur til í víðri veröld sem ekki er verið að rannsaka reglulega og svo koma fram niðurstöður sem eru jafnan þvert á allar fyrri nema þegar niðurstöðurnar liggja í augum uppi og það hefði verið algjör óþarfi að rannsaka.  Bara nota almenna skynsemi.

Já og lífið er krabbameinsvaldandi.  Bókstaflega ALLT hefur á einhverjum tímapunkti verið talið krabbameinsvaldandi.  Líka það sem þú kemur ekki nálægt.

Tóbak kynörvandi og brennivín meinhollur fjandi.

En að öðru.

Mér líður stundum eins og ég svífi um í draumi.

Jafnvel draumi einhvers annars.

Eins og áðan, þá var ég að virða fyrir mér pakka af klósettrúllum sem helmingur áhafnar kærleiks skellti á eldhúsborðið og ég velti fyrir mér hvaða heilvita manni dettur í hug að skíra svona pappír "Design"?

Alveg: Eigið þið "Design" toilettpappír?  Ekki, okei, en eitthvað annað með álíka fallegu nafni?  T.d. "Artistic wallpaper for arses"?

Þessar djúpu pælingar leiða mig að annarri stórri og mikilvægri spurningu um ranghala markaðsfræðinnar.

Af hverju auglýsa matvörubúðir á þann máta að ætla mætti að það væri dásamlegasta upplifun í heimi að kaupa til heimilisins?

Eins og það sé draumur hvers manns að kjaga um með fullan innkaupavagn í stórmarkaðnum?

Að maður hreinlega taki sér sumarfrísdaga til að steðja í búðina og eyða þar deginum í eintómri hamingju - með alla fjölskylduna.

"Gerum þetta að hátíðisdegi og förum í matvörudeildina í Hagkaup".

Halda auglýsendaskaparar að við séum hálfvitar?

Ég sé mig í anda stökkva fagnandi inn í Bónus/Krónu eða Hagkaup, á háum hælum í sumarkjól með blóm í hárinu í sjöunda himni yfir að eiga möguleika á einstakri upplifun við hillurnar.

Fái beinlínis raðfullnægingar af innkaupaástríðu í grænubaunadeildinni.

Nuddi mér perralega utan í  morgunkornið.

Þukli paprikurnar af eldheitri ástríðu og stynji af eintómri innkaupafrygð.

Að það þurfi heilan hóp af öryggisvörðum til að ná mér út úr búðinni - með valdi?

Fíbbl.

Það er út af svona fíflagangi sem ég upplifi mig í draumi.

Sem er eins gott þessa dagana.

Draumar eru beisíklí ákjósanlegir á þessum síðustu og verstu.

Cry me a river.

Þá sjaldan þegar menn tengdir bankahruninu sjá sig tilneydda til að hætta (á líka við í pólitík), af hverju í skollanum hefja þeir sig alltaf upp í æðsta andskotans tilgerðarveldi ímyndaðs göfugleika?

Helgi Sigurðsson, yfirlögfræðingur bæði gamla og Nýja Kaupþings, sem DV segir frá í dag að hafi sjálfur skuldað 450 milljónir þegar hann kvað upp úr með að niðurfelling ábyrgða á starfsmenn bankans væru í lagi og gerði sig þar sekan um hámark siðleysisins, ætlar nú að hætta.

Ætlar hann að hætta vegna þess siðleysis sem felst í gjörðum hans?

Ætlar hann að hætta vegna þess að lögfræðilegt álit hans sem farið hefur verið með eins og boðorðin tíu meitluð í stein af viðskiptaráðherra, reyndust gefin af manni sem hafði beina persónulega hagsmuni af því að farið yrði að ráðum hans?

Ætlar hann að hætta af því að hann er bullandi vanhæfur?

Nei, auðvitað ekki.

Enginn svoleiðis hálfvitaháttur er ástæða þess að hann segir starfi sínu lausu frá og með deginum í dag.

Nei, hann er auðvitað svo göfugur að hann ætlar að hætta til að skapa frið um bankann.

Afsakið á meðan ég garga mig hása, frem á mér andlega kviðristu og brýt allt sem brothætt er í kringum mig.

Allt í huganum samt.

P.s. Það mun heldur ekki skapast neitt traust, friður eða nokkur skapaður hlutur annar um þessa banka á meðan sama fólkið situr þarna eins og ekkert hafi í skorist.

Hræsnarar.

"Við svörum aldrei spurningum í viðtengingarhætti,“ sagði starfsmaður embættis forseta Íslands þegar reynt var að fá svör við því hvort embættið myndi brúa bilið í samskiptum Katar og Íslands ef embætti sérstaks saksóknara færi þess á leit við embættið.

Okei, þið svarið ekki spurningum í viðtengingarhætti hjá forsetaembættinu.

Hvað með boðhátt?

Gengur það hrokagikkirnir ykkar?

Um daginn gerðist ég áskrifandi að DV.

Hefði aldrei trúað að sá dagur ætti eftir að renna upp enda var blaðið á vafasömum slóðum um tíma.

En nú orðið finnst mér þeir standa sig afskaplega vel.

Í blaði dagsins er fyrsta umfjöllun af mörgum úr lánabók Kaupþings 2006.

Kristján Arason og frú eru í umfjöllun dagsins.

Lán Kristjáns (niðurfellt) var upp á litlar 893 milljónir króna.

Ásamt með þáverandi yfirlögfræðingi bankans Helga Sigurðssyni sem gaf stjórninni grænt ljós á að fella niður persónulegar ábyrgðir starfsmanna út af lánveitingunum.

Helgi Sigurðsson, sem sjálfur segist ekki gefa upp neitt um eigin fjármál, telur þau einkamál, skuldaði sjálfur um 450 milljónir króna samkvæmt lánabókinni.

Ég veit ekki með ykkur en ég er algjörlega yfir mig gáttuð á þessu framferði peningagræðgismannanna.

Og er það ekki sjúkt að varaformaður Sjálfstæðisflokksins skuli nú fara fram með hrópum og köllum gagnvart ríkisstjórn landsins sem þarf að þrífa upp eftir hana og eiginmanninn og aðra græðgifursta í Kaupþingi?

Á næstu dögum mun DV birta frekari upplýsingar úr lánabókinni.

Það kemur líka fram að með þessu kann blaðið (ritstjórnin) að baka sér refsiábyrgð vegna brots á bankaleynd (þið munið Egil Helgason sem á yfir höfði sér kæru fyrir sama brot).

En okkur almenningi kemur við hvers vegna svona er komið fyrir okkur.

Takk DV fyrir að leiða okkur í sannleikann um þessi mál.

Áhugi á að ljóstra upp sannleikanum um athæfi bankavíkinganna hefur verið í sögulegu lágmarki.

Urrrrrr

Vitið þið hvað?

Á ég að segja ykkur leyndó?

Þið trúið því aldrei, það er svo lygilegt og langsótt!

En...

Michael Jackson var ekki pabbi barnanna sinna (WHAT???).

Þetta hefur aldrei hvarflað að nokkrum manni.  Börnin bara með svipaðan húðfölva og pabbinn.

Og annað gífurlegt leyndarmál..

Einhver maður segir að MJ hafi verið hommi og hafi hrifist af sér yngri mönnum. 

Ji, ótrúlegt!

Ég hélt hann væri á kafi í konum.

Og hann var bara 50 kg. þegar hann dó!

Það er bara búið að segja frá því hvað hann var þungur þegar hann lést svona tíuþúsund sinnum.

Vá, hvað fólk er fixerað á þessum dauðdaga.

Auðvitað tragískur og allt það.

En halló, í Afríku t.d. deyja börn í tugþúsundatali hvern dag.

Breyta forgangsröð hérna takk fyrir.

Og fyrr má nú aldeilis fyrr vera múgsefjunin.

Urrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr

Ég er að hlusta á þingið núna.  Og horfa þegar ég má vera að.

Núna er óundirbúinn fyrirspurnartími.

Jájá, en ég hef tekið eftir nýrri "hefð" hjá stjórnarandstöðunni (Framsókn og Sjálfstæðisflokki).

Frammíköll eru orðin hluti af þingfundinum.

Auðvitað hefur það gerst af og til í gegnum tíðina að það er hrópað utan úr sal en aldrei eins og núna.

Það má enginn af stjórnarmeðlimum stíga í ræðustól án þess að það sé kallað fram í endalaust.

Ég er búin að missa húmorinn fyrir þessu.

Getur verið að það sé svona mikið um þetta vegna þess að fleiri nýir eru á þingi en oft áður?

Ekki nema að hluta til held ég.

Hvað varðar Sjálfstæðismenn þá verður slíkur viðsnúningur á þeim þegar þeir missa völdin að þeir tapa sjálfstjórn.

Fara hamförum.

Kalla og ólátast.

Svakalega er hægt að vera ergilegur.

Svo kallar SDG og félagar fram í líka.

Rödd formannsins þekkist allsstaðar.

Mér líður eins og ég sé að horfa á óróleikabekk í beinni.

Svo er verið að tala um agaleysi barnanna okkar.

Ég held að við ættum að byrja að setja íslenska stjórnmálamenn á kurteisisnámskeið.

Og upprifjun á fundarhegðun svona almennt.

Jabb, gerum það.

Akkúrat núna hef ég enga orku til að æsa mig vegna Icesave. Ég horfi út um stofugluggann hjá mér, ég horfi á lögreglubíl hér beint fyrir utan húsið og rústasvæðið frá gömlu gróðurhúsunum í Sigtúni og hóteltvíburaturninn í baksýn.  Rétt áðan voru líka tvo lögreglumótorhjól hérna í innkeyrslunni og liðsafnaður í garðinum.  Það er mikill æsingur og það eru hér margir lögreglumenn og margir sem ég þekki ekki og búa ekki hérna. Mér finnst eins og hérna í götunni hafi verið gerð skyndiárás, árás í því stríði sem núna geisar á Vesturlöndum, í stríði  þar sem barist er með fjármálasjónhverfingum og hinir sigruðu eru fjötraðir niður með skuldum, í stríði þar sem fótum er kippt undan fjölskyldum  í einu vettfangi og lífsafkoma fólks og framtíðarvonir leystar upp. Í þessu stríði hafa margir flosnað upp úr heimkynnum sínum og ekki náð að festa rætur á nýjum stað. Örvænting, vonleysi og rótleysi í íslensku samfélagi eru ekki mælanleg stærð, ekki tala sem hægt er að birta með tveimur aukastöfum í hverri viku eins og tölur um atvinnuleysisprósentur. En sá sem horfir út um gluggann heima hjá sér og horfir á umheiminn líða framhjá og horfist í augu við ástandið skynjar hversu heldjúpar sprungur eru núna í íslensku samfélagi.

Núna finnst mér mínar áhyggjur  lítilfjörlegar. Ég ætlaði að skrifa blogg um áhyggjur mínar af ferðalögum dætra minna á hálendi Íslands og fyrirhuguðu ferðalagi sambýlismannsins á hásléttur Afganistan.

Akkúrat núna eru dætur mínar á gangi á hálendinu, þær hafa verið á göngu í nokkra daga milli Landmannalauga og Þórsmerkur, ef til vill eru þær núna að vaða Þröngá, ána sem er einn helsti farartálminn á Laugarveginum. Hún er straumhörð og mórauð jökulsá þar sem ekki sést til botns. Þær eru á eigin vegum þrjár saman, dætur mínar og dóttir systur minnar. Þær eiga að koma niður í Þórsmörk í dag en ég fæ væntanlega ekki fréttir af ferðalagi þeirra fyrr en þær koma til byggða. Ég nestaði þær með GPS tæki með Íslandskorti svona til að koma í veg fyrir að þær villtust í þoku upp á hálendinu. En núna sé ég að ég hefði átt að gera betur, ég hefði líka átt að láta þær fá kaðal, svona líflínu fyrir fólk sem veður jökulfljót. Vonandi hafa þær beðið eftir öðrum hópum þegar þær komu að Þröngá áður en þær fóru yfir. Ég held nú reyndar að áin sé ekkert hyldjúp, bara upp í mið læri en hún er straumhörð og mórauð. 

Um það leyti sem dæturnar koma af fjöllum er áformað að  Magnús fari til Kandahar í Afganistan. Hann fer þangað í sex mánuði sem starfsmaður Rauða krossins en hann er búinn að vera um tíma á  veraldarvakt íslenska Rauða krossins, það er viðbragðslisti þeirra sem fara með litlum fyrirvara á átakasvæði í heiminum. 

Ég er einbeitt og glerhörð í viðleitni minni við að fylgjast ekki með slúðri um fræga fólkið úti í heimi og ekki hérna megin hafs heldur.

Þess vegna er ég reglulega eins og stórt spurningarmerki í framan þegar ég les netmiðlana.

Þar rekst ég á nöfn fólks sem ég kannast ekki við og ég fæ þá á tilfinninguna að ég hangi ekki með í svinginu.

Megan Fox er á netmiðlunum á hverjum degi.

Á visi.is eru tvær til þrjár nýjar "fréttir" af þessari konu á dag.

Og stundum hér á Mogga í gúrkunni.

Meira að segja eyjan rapportar um líf Megan.

Karlinn hennar Megan grætur. (Ó nei, það er karlinn hennar Katie Price þorrí).

Búhú.

Fyrirgefið en mér gæti ekki staðið meira á sama.

Að fylgjast með slúðri er full atvinna hvorki meira né minna.

Ellý Ármanns á visi hefur gert slúður að listgrein.

Sjáið svo pressuna um MJ, megi hann hvíla í friði.

Ég persónulega líki því við vanhelgun látinnar persónu að tíunda ástand hennar, eins og t.d. að MJ verið hárlaus, hvað hann var þungur, hvað maginn hafi innihaldið við dauða hans og fleiri fréttir um fyrirkomulag hans á dauðstundinni.

Eitthvað sjúklegt við þennan rosalega áhuga okkar á "frægu" fólki.

Einkum og sér í lagi látnu, frægu fólki.

Ekki að ég sé að fordæma þetta en í æsku minni var svona fólk kallað eldhúsglugganjósnarar.

Þá var nefnilega engin eftirspurn eftir fréttum af frægu fólki en kerlingarnar sumar njósnuðu um náungann út um gluggann.

Settu glas á vegg og upp að eyra og rapportuðu svo um samfaratíðni, rifrildi og fleira af grunsamlegum lifnaði nágrannans í morgunkaffinu hjá vinkonunum.

Þetta eru konurnar (og karlarnir) sem fóru í gegnum ruslið hjá nágrannanum.

Svo var gefin skýrsla á Hagkaupssloppahittingnum í blokkum út um allan bæ.

Hvað er ég að velta mér upp úr þessu?

Jú, nú veit ég hver Megan Fox a.k.a. athyglissýki.com.

Alltaf að læra.

En líf mitt er ekki auðugra á nokkurn hátt.

Sjitt.

Einhver galeiðuþræll var hálshöggvinn í Róm og páfinn heldur því fram að vísindalegar sannanir liggi fyrir því að þetta sé sá armi og húmorslausi siðapostuli, Páll frá borginni Postul.

Ég er reyndar dedd á því að galeiðuþrællinn hafi verið notaður sem uppfyllingarefni í kirkju heilags Páls í Róm.

Ég er einnig sjúr á því líka að Páll postuli hafi verið með "temporal lobe epilepsiukast" þegar hann fékk vitrunina í eyðimörkinni eða á fjallinu, man ekki hvort.

Sko, er það nema von að páfinn sé eins og barn í skoðunum ef hann trúir á þetta rugl.

Það er hægt að ljúga að öllu að karli.

Er það nema von að hann sé svo barnalegur að halda að guð sé á móti getnaðarvörnum.

Eða að guði sé uppsigað við skilnaði þegar hjónabönd eru farin út um þúfur.

Nú eða að guð sé með skoðanir á því hvernig fólk elskar hvort annað á sam-, gagn- og allan mátahátt.

Að maðurinn trúi því að þú farir lóðbeint til helvítis ef þú ert ekki guði þóknanlegur?

Það er örugglega hægt að ljúga því að páfanum í Róm að jörðin sé þvíhyrningslaga.

En af því að páfaveldið er svo mikið fyrir leyndó, sem er ekki skrýtið miðað við þau myrkramverk sem það hefur framið í gegnum aldir, þá er hann kannski með nafnskírteini Páls postula, sem fannst á persónu líksins.

Er það nema von að maður hafi enga trú á kirkjum.

Farin í morgunbænir.

Later.

Fólk er ekki eins, sem betur fer. (Já, þetta eru heimspekilegar hugsanir á mánudagsmorgni).

Sumir sitja með sjónvarpið í fanginu og horfa á svona fótboltaleik.

Aðrir ganga á fjöll.

Ég skil ekki þetta með fótboltann, en ég skil algjörlega þetta með fjöllin.

Íslensk náttúra er falleg, það er gott að vera úti og reyna á sig og njóta útsýnis.

En ég er ekki heldur fjallatýpan.

Er meira svona "konan sem situr við rætur fjallsins og fylgist með".

(Enda færi fjallaklifur illa með mína háhæluðu skó).

Konan við fjallsræturnar, sem er ég, er alveg þessi týpa:

"Vá hvað það eru margir á fjallinu í dag".

"Hei, róleg, ætlið þið að mynda umferðarteppu á Esjunni krakkar?".

"Nei sko, er ekki Sóandsó að leggja í hann upp fjallið og  Sóandsó á bullandi skriðu niður, úps þar gossaði hann. Áts.  Best að ég fari heim og bloggi um þetta fjallgöngufólk."

Já, það er ég. 

Ekki spurning.

Í apríl létu hjónin þó undan utanaðkomandi þrýstingi og skildu.

Hvað er átt við með hjónin??? Lét s.s. 8-9 ára gömul stúlkan undan og skildi? Er það í samræmi við Vestrænt gildismat að haga orðræðunni þannig að stúlkan sé með gerendahæfni og sjálfsákvörðunarrétt eins og fullorðin manneskja? Að hún sé í rauninni ekki barn sem er fórnarlamb feðraveldis? Svona orðræða grefur undan kúguninni og misréttinu sem felst í því að gifta stúlkur fullorðnum körlum. 

Aumingja presturinn sem "neyddist" til að drekka messuvín í vinnunni og svo er hann bara tekinn af löggunni og mætir engum skilningi.

Skilja þeir ekki að þetta er hluti af djobbinu, að drekka og snæða Jesúmm?

Enginn skilningur. Nada.  Nothing. Ingenting.

Oh, ég kannast svo við þetta frá því ég var ekki látin í friði fyrir fólki sem vildi neyða mig á fyllerí.

Ég meina að þarna var ég alsaklaus á meðal manna í hinum og þessum gleðskap og var neydd til að lyfta glasi í tíma og ótíma.

T.d. í fjölskyldunni minni giftir fólk sig reglulega.

Svo er það eilíflega og alltaf að útskrifast úr skólum, hljóta stöðuhækkanir og eiga afmæli.

Endalausar átyllur til að koma mér á fyllerí.

Það lá við að ég henti mér á hnén og grátbæði um miskunn.

Alveg: Ætlið þið að gera mig að alkóhólista?

Er ykkur ekkert heilagt?

Var hlustað á harmkvæli mín?

Nei, það var ekki gert og á endanum þurfti ég að fara inn á Vog, ég legg ekki meira á ykkur.

Orðin alki vegna drykkjuþrýstings frá fjölskyldu minni og vinum.

Frá samfélaginu, Orkuveitunni, Símanum og Vínbúðunum, sem plöntuðu sér niður alls staðar þar sem leið mín lá um.

Allt eitt stórt andskotans samsæri.

Ég er algjörlega saklaus af því að hafa sóst í áfengi.

Aldrei, aldrei, aldrei, að ég hafi haft frumkvæði að því sjálf.

Fór meira að segja í ríkið bara til að gera öllu þessu fólki til hæfis.

Og sýnir það mér skilning?

Nei, heldur betur ekki.

Lætur eins og þetta sé allt mér að kenna.

Skítapakk.

Ég sé að fjölmiðlar hafa ákveðið að vitkast ekki þrátt fyrir hrun og halda áfram að flytja „fréttir“ sem eru í raun ekki fréttir heldur áróður. Mjög margar konur sem komnar eru yfir þrítugt vita sem er að niðurstöður þessarar rannsóknar eru helbert kjaftæði. Ég er a.m.k. ein af þeim. Þar fyrir utan er nokkuð augljóst öllu hugsandi fólki að þarna er hagsmunaaðili að framleiða rannsókn sem hentar hans eigin hagsmunum. Það er t.d. haft eftir talsmanni Clairo í fréttinni á Daily Telegraph (þessari sem mbl.is vitnar í) að:

And a little time put aside in hectic schedules for self-pampering and the odd beauty product can help keep you feeling young and looking your best.

Sem sagt - hamingja kvenna felst í útlitinu (af því að konur eru líkami - karlar eru hugsandi verur... eins og karlrembur hafa alltaf sagt í gegnum söguna) og þetta eru greinilega skilaboð sem Mogginn vill undirstrika og ýta undir, t.a.m. með myndavali með fréttinni, þrátt fyrir augljósa galla á rannsókninni - þetta er nánast eins og að birta niðurstöður rannsókna frá tóbaksfyrirtækjum sem segja að fólk sé vinsælla ef það reykir. Spurning er hins vegar af hverju Mogginn velur að taka þátt í þessu? Mér þætti vænt um ef Mogginn myndi svara þeirri spurningu því það er allt í fréttinni sem bendir til þess að ekki á að flytja fréttir á hlutlausan, upplýstan og sanngjarnan máta. Annaðhvort er Mogginn að taka þátt í ruslblaðamennsku  eða þá að Mogginn er vísvitandi með áróður til að „láta konur vita“ í hverju hamingja þeirra felist og hvert hlutverk þeirra í samfélaginu á að vera - hvort heldur sem er þá dregur það úr trúverðugleika Morgunblaðsins sem fjölmiðils - vegna þess að hlutverk alvöru fréttafjölmiðils er að fletta ofan af/afhjúpa svona áróður en ekki vera þátttakandi í honum. 

Þetta var ekki ég, ég sverða.

Fór ekki út fyrir hússins dyr eftir miðnætti og átti nóg af sígarettum.

Er með mann til að sanna mál mitt ef þurfa þykir.

Annars er það virðingarvert að stela þó vítamínum ef á annað borð er verið að taka hluti ófrjálsri hendi.

Kreppan getur valdið allskyns næringarvandamálum þegar fólk hefur ekki efni á góðum mat.

En í alvöru talað þá sá ég frétt á annarri hvorri sjónvarpsstöðinni í gær varðandi þann skelfilega möguleika að grænmetisbændur þurfi að stöðva framleiðslu yfir vetrartímann.

Þetta kemur til af því að rafmagnið fer síhækkandi og kostar hvítuna úr augum þeirra.

Svo fer hátt rafmagnsverð beint út í verðlagið.

Ég segi fyrir mig að það eru sjálfsögð mannréttindi að fá að kaupa ferskt grænmeti og ávexti.

Nú þegar fólk þarf að spara í innkaupum til heimilisins og hvert starf er gulls í gildi þá segir það sig sjálft að við eigum ekki að þurfa að eyða dýrmætum gjaldeyri í innflutning á grænmeti nema þá að afskaplega litlu leyti.

Eða missa fólk sem vinnur við garðyrkju í atvinnuleysi.

Mér finnst sykurskattur í fínu lagi og að sama skapi eiga grænmeti og ávextir að vera á viðráðanlegu verði fyrir alla.

Það vantar einhvern skilning þarna um nauðsyn þessarar búgreinar og mikilvægi holls mataræðis fyrir börnin okkar.

Ef það er hægt að gera leynisamninga við álfyrirtæki þar sem þeir fá rafmagn á útsöluverði þá er lágmark að við styrkjum íslenska framleiðslu á mat og bjóðum grænmetisbændum (og hinum líka) upp á sama díl og álrisunum.

Hvað er að forganginum í þessu þjóðfélagi?

Urrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr

Stelpur; vitið þið að hamingja ykkar fer dvínandi strax og þrítugasti afmælidagurinn ykkar er liðinn?

Nú, vissuð þið það ekki? 

Ekki ég heldur nefnilega, en það er búið að rannsaka málið og við erum hamingjusamastar 28 ára en svo er það beina andskotans niðurleiðin með hamingju, kynlíf og útlitsánægju.

Til hvers er líf eftir þrítugt?

Það var sko hárvöruframleiðandinn Clarol sem fann út þessa miklu speki.

Ég fór strax aftur til áranna tuttuguogátta til þrítugs.

Bíddu, hugsíhugsíhugs.

Nebb, stemmir ekki, það var fyrst eftir þrítugt sem ég varð ánægð með mig og síðan hef ég verið á óslitinni sjálfshátíð með eilífum raðfullnægingum, speglablæti og hamingjuópum.

Jeræt.

Ég er svo hundleið á rannsóknum sem virðast gerðar til að sanna mýtuna.

Eins og t.d. um konuna sem markhóp.

Sem betur fer erum við jafn ólíkar og við erum margar.

Mis feitar, glaðar, graðar og brosandi.

Fyrirgefið orðbragðið.

Ég er af kynslóðinni sem fékk ekki að lesa blaðsíðu 82 í heilsufræðinni.

Kennarinn hljóp yfir kynfræðslu á einni blaðsíðu.

Sem sýndi mynd af leggöngum og þverskurð af kynfæri karls.

Þess vegna á ég erfitt með að skrifa gredda, ríða, píka og tittlingur.

En maður verður að láta sig hafa það.

En...

Þessi hamingjusama kona á óræðum aldri gefur skít í svona rannsóknir.

Súmítúðefokkingbón.

Mér er sama, mér er sama, mér er sama.

Um hækkun á áfengi offkors. 

Ég er nefnilega búin með minn skammt af eldvatni sem betur fer.

Ég hef alveg skilning á að sígó skuli hækka líka, það er ekki hægt að halda því fram að þær séu í nauðsynjapakka heimilanna.

En helvíti er það blóðugt að vera enn reykjandi.

Og að öðru.

Alltaf þegar ég er búin að koma mér upp skoðun, eins og t.a.m. með Icesave, að við komumst vart hjá því að borga, þá kemur einhver sem nær athygli minni og fær mig til að efast.

Ekki að ég hafi verið gallhörð á skoðun minni því það er eiginlega ekki hægt, maður heyrir svo mörg sérfræðiálit og svo eru vafaatriðin of mörg.

En ég var farin að hallast á að það væri engin önnur leið en að láta kúga okkur til hlýðni.

Enn er ég ekki viss um að það sé annað að gera en..

svo kom Ögmundur og sagði beint út að hann væri ekki sannfærður um að við ættum að borga.

Ég treysti Ögmundi, hann segir það sem honum finnst umbúðalaust og hefur alltaf gert.

Lokahnykkurinn var svo Kastljósið í gær.

Einar Már var í viðtali út af Hvítbókinni sinni sem var að koma út.

Til að gera langa sögu stutta þá talaði Einar Már um hluti sem ég vissi en hafði kosið að gleyma.

Hann talaði um að Alþjóðagjaldeyrissjóðurinn væri að verja fjármagnseigendur og sjá til þess að pöpullinn borgaði enda hefur AGS sett sem skilyrði fyrir aðstoð að við skrifum undir Icesave.

Evrópusambandið og Norðurlöndin verja líka kapítalistana.

Valdið ver fjármagnseigendur.

Við fólkið skulum borga.

Því miður þá meikar þetta og margt annað sem þessi frábæri rithöfundur sagði, allt of mikinn sens til að ég geti skellt við því skollaeyrum.

Og nú þarf ég að hugsa allt upp á nýtt.

En ég fer ekki í nein fjandans mótmæli.

A.m.k. ekki strax.

Nú er ég lögst undir feld.

(lesist að hugsa undir skini gula fíflsins sem hlýtur alveg að fara láta sjá sig, ef marka má Storma á vakt).